Negentien jaar is soldaat Donald Oliver Mills als hij in 1943 boven Eerde uit een B17 springt. De bomen bij De Kuilen breken zijn val, en hij weet weg te komen. Piet Vissers ziet het als achtjarige allemaal aan. Ook Jan van der Aa en Jan Vissers zijn er bij. Die laatste moet van de Duitsers de parachute uit de boom halen. Als hij samen met zijn vader en buurtgenoot Toon Essens gaat kijken, is de Amerikaanse Mills al weg. Toch ontstaat er tumult bij de Duitse soldaten die naderbij komen. "Maar dat kwam omdat Toon zijn hondje riep: Tommie!", vertelt Vissers.
Foto uit de oorlogsjaren, met Piet Vissers als jongetje op het paard
De Tommy's, zo worden de Britse soldaten genoemd. Geen wonder dat de Duitsers aanvankelijk denken dat Toon de aanwezigheid van deze soldaten duidelijk wil maken. Alleen een blaffende viervoeter kan een eind maken aan de onduidelijkheid. Het commando van de Duitse soldaten om op zoek te gaan naar de Amerikaan, begrijpt de herdershond (gelukkig maar) niet.
Donald Oliver Mills zal van die consternatie weinig hebben gemerkt. Zijn missie een spoortracé in de buurt van Aken bombarderen, is mislukt. Om zijn vege lijf te kunnen redden, is hij - samen met vier bemanningsleden - op 12.000 voet uit het vliegtuig gesprongen. Hij tijgert een bietenveld in, uit het zicht van mensen die snel dichterbij komen. In Sint-Oedenrode vindt hij hulp, en kan hij via de ondergrondse terug naar Amerika. Een spannende route die vanuit Rooi leidt naar Brussel, Parijs, de Pyreneeën, Gibraltar en uiteindelijk komt Mills via Londen terug in zijn vaderland.
Intensief contact
Later zal hij jarenlang zwijgen over deze gebeurtenissen in de oorlog. Pas meer dan een halve eeuw komen de verhalen los. Als Co de Swart en Cor Vervoort uit Dongen - beiden onderzoekers naar het neerstorten van de B17 - in 2010 naar de VS bellen, is Mills inmiddels overleden. Maar zijn zoon en dochter willen alles weten over het onderzoek, en er ontstaat een intensief contact. In het kader van 75 jaar na Market Garden komen zijn naar Eerde, en strooien de as van hun vader uit op deze bijzondere plek. Met eenzelfde ooggetuige als tijdens de oorlog: Piet Vissers.
