Dit huis aan de Kloosterstraat is in april 1896 uit de nalatenschap van pastoor Henricus Barten gesticht voor de Franciscanessen van Veghel. Het ontwerp was van architect W. van Aalst. De zusters begonnen met het geven van onderwijs, maar al spoedig gingen ze ook bejaarden verzorgen.
Het klooster is 21 augustus 1964 opgeheven en vervangen door Huize Maasland, waar de zusters tot 1 augustus 1992 woonden. Daarna bewoonden enkele franciscanessen nog tot 2008 burgerwoonhuizen in het dorp, eerst aan de Rogstraat en later aan de Binnenstraat.
Het kloostergebouw werd in 1964 gekocht door C. van Zijll-de Jongh, die uit Indonesië was teruggekeerd en in Nijmegen drie huizen had voor gerepatrieerde gezinnen. Hij was voorzitter van de stichting Thera-Posa en wilde mede naar aanleiding van de spijtoptanten, die uit Indonesië waren teruggekeerd, een gezinsvervangend kindertehuis stichten.
Nadat hij diverse kindertehuizen in het land bezocht had bracht hij via pater A. Smeets, geestelijk adviseur van de Stichting Vrouwelijke Religieuzen Nederland, een bezoek aan het kindertehuis van de Zusters van O.L. Vrouw van Tegelen in Wassenaar. Hij vond hen bereid het werk in Herpen op zich te nemen.
Thera-Posa moderniseerde het voormalige bejaardentehuis en vestigde er het kindertehuis De Lunenburg. Na een twintigtal jaren werden de kinderen verspreid. Toen de zusters hun werk in 1980 staakten, verhuisden ze naar de leegstaande pastorie aan het A. van Herpenplein.
Het oude Henricushuis, dat in 1982 nog ‘het voormalig klooster’ werd genoemd, werd daarna betrokken door een kunstenaarsgezin.
Bron: J. Smits, Vademecum van religieuzen en hun kloosters in Noord-Brabant, Alphen aan de Maas, 2010
