Het landgoed Wolfslaar is voortgekomen uit een eeuwenoud landbouwbedrijf met boomgaard en landerijen. Op het einde van de zeventiende eeuw stond er een echte buitenplaats.
Omstreeks 1862 liet mevrouw Charlotte het huis volledig slopen. Haaks op de oude fundamenten werd huis Wolfslaar gebouwd. En in het omringende park liet ze ook een koetshuis met tuinmanswoning, een boerderij en een zomerhuis oprichten. Zo sprak men wel van Groot en Klein Wolfslaar.
Het huis heeft daarna verschillende eigenaren gekend. In november 1940 trokken zestien Broeders Penitenten naar Wolfslaar, die door de Duitsers verdreven waren uit Mariahof in Tilburg. De Dochters der Liefde, die in hun huis in Rotterdam vanaf februari 1943 schipperskinderen verzorgden, moesten ten gevolge van oorlogsomstandigheden in augustus van dat jaar met de kinderen evacueren naar het landgoed Wolfslaar, dat hun daartoe beschikbaar was gesteld. In augustus 1948 zijn de zusters met hun kinderen weer vertrokken naar Rotterdam.
De Stichting R.K. Sanatorium De Klokkenberg uit Tilburg kreeg het huis in 1949 in bezit. In 1953 verlieten de broeders het huis en keerden ze terug naar Tilburg. Na het gereedkomen van De Klokkenberg kocht de gemeente Breda het huis. In opdracht van de gemeente Breda is het landhuis volledig gerestaureerd. In het koetshuis werd een restaurant gevestigd.
Bron: J. Smits, Vademecum van religieuzen en hun kloosters in Noord-Brabant, Alphen aan de Maas, 2010