Eind 1969 woonde ik in Utrecht en solliciteerde ik naar een baan in Schijndel. Ik werd aangenomen en heb toen een half jaar op en neer gereden van Utrecht naar Schijndel. Dat jaar had ik aan de voordeur een abonnement van “Boek en Plaat” gekocht. Dat was toen iets nieuws: als je lid werd, kon je een plaat uitkiezen.
Er was niet zo veel keus. James Last, maar daar had ik er al een paar van. Er zat echter ook een LP bij van Corry en de Rekels met hun nieuwste hit In gedachten zie ik het kerkje weer. Die plaat heb ik toen gekozen.
Toen ik dus begin 1970 een half jaar lang elke dag van Utrecht naar Schijndel moest rijden, was dat geen straf. Ik had de hele weg voor mij alleen, in mijn autootje zonder veiligheidsgordels of hoofdsteunen, en zonder stuurbekrachtiging. Wanneer ik dan vanaf Den Bosch de betonweg opreed richting Den Dungen en Sint Michielsgestel, zag ik op een gegeven moment in de verte het kerktorentje van Schijndel.
Ik moest dan onwillekeurig altijd aan dat plaatje van Corry Konings denken, “daar is dat kerkje weer”. Met die tekst in gedachten is er, nu bijna 50 jaar later, veel van die tekst uitgekomen. Er is veel gebeurd in al die jaren, drie kinderen gekregen en nu inmiddels hebben wij ook zes kleinkinderen en wonen we sinds een jaar vlakbij dit kerkje.
Wat is de tijd toch snel gegaan...
