De zusters Augustinessen van Windesheim werden in 1796 hardhandig uit hun klooster in Diest (België) verdreven. Via Eersel belandden ze in Sint-Oedenrode, waar ze kasteel Henkenshage konden huren. Toen in 1818 het slotje Dommelrode te koop werd aangeboden, verhuisden ze in 1819 daar naar toe met hulp van de Bossche aannemer Gerard van Zon. Ze noemden hun klooster Mariëndael.
Dommelrode was oorspronkelijk een omgracht en versterkt zestiende-eeuws huis, dat al in de vijftiende eeuw genoemd wordt. Het kreeg zijn huidige vorm door de verbouwing onder kwartierschout Jonker Marcus van Gerwen in 1605. Het stond toen bekend als De Bocht en ook wel als ‘Boerenzweet’.
Graaf Maurits van Nassau La Leck kocht het kasteel in 1765 en sindsdien heet het Dommelrode. De zusters begonnen meteen na de aankoop met de nodige verbouwingen, waaronder een vleugel voor het pensionaat, dat in 1855 weer werd opgeheven. In 1833 volgde de bouw van de refter. Frater Antonius uit Tilburg ontwierp de kapel uit 1857.
De twee vestigingen van de augustinessen, Mariendael in Sint-Oedenrode en Soeterbeeck in Deursen, fuseerden in 1954. De zusters verkochten Dommelrode aan de gemeente. Alle door de zusters gebouwde panden zijn in 1960-1961 afgebroken bij de restauratie en herinrichting tot gemeentehuis. Als zodanig werd Dommelrode in 1963 in gebruik genomen.
Het L-vormige huis vertoont opvallend muurwerk met speklagen en heeft een vierkante toren met gebogen dak. Bij de restauratie is met behoud van een gedeelte van een oudere muur een nieuwe, langgerekte secretarievleugel gebouwd die in de hoofdvorm herinnert aan de pensionaatsvleugel van 1820.
De overige aanbouwen voor het klooster, waaronder de kapel, zijn verdwenen.
Het kasteel wordt omgeven door water en groen met strak vormgegeven haag- en boompartijen. Opmerkelijk is de rode kastanje die in zijn geheel verplaatst werd.
Bron: Jan Smits, Vademecum van religieuzen en hun kloosters in Noord-Brabant. Alphen a/d Maas, 2010.