In 1645 kocht proost Cruyt, een priester die de priorin van de Norbertinessen ondersteunde, het slotje De Blauwe Kamer. De timmerlui Wouter en Arnold Liefmans en de metselaar Roeland van der Haegen begonnen in 1647 met de bouw van het klooster.
De zusters verzorgden een wijngaard en dreven een brouwerij. Het oude brouwhuis werd in 1763 door nieuwbouw vervangen. De waterstaatskerk (opent in een nieuw tabblad) uit 1816 is grotendeels verdwenen maar het vroeg negentiende-eeuwse poortgebouw van de proosdij bleef behouden. In 1905 bouwde architect Willem Oomen sr. een neogotische (opent in een nieuw tabblad) kerk. Deze kerk werd in 1926 ingrijpend veranderd.
W. Oomen jr. restaureerde het oude slot tussen 1955 en 1960. De kerk bleef een zorgenkindje, door de restauratie van 1926 weken de muren en gewelven onheilspellend uit zodat men in 1964 moest besluiten de kerk af te breken. Er kwamen een avondmaalzaal en een nieuwe kerk, ontworpen door zuster Elisabeth Janssens. Deze werd in 1966 ingewijd.
Vanaf 1954 stegen het kunstatelier en de boekbinderij van het klooster in aanzien. In 1978 trof architect J. Kooij uit Huizen een voorziening voor het archief, waarbij ook de keuken aangepast werd. Architectenbureau Terneldeli uit Oosterhout bouwde in 1990 in overleg met de zusters Elisabeth en Dorothea een nieuw archief en een bibliotheek in de stijl van de oude gebouwen.
In de voorgevel bevindt zich boven de ingang een wapensteen. Het is ingericht als proosdij en heeft een rechthoekige traptoren, door trapgevels geflankeerd. De erachter gelegen woonvleugel heeft een trapgevel. De grote zaal van het slotje heeft weer een balkenzolder, nadat het stucplafond uit 1710 verwijderd werd. De fraaie laatgotische schouw heeft een houten kap uit het begin van de achttiende eeuw.
Achter het slotje is in 1647 het klooster gebouwd. Het bestaat uit vier bakstenen vleugels rondom een hof met kloostergang. Het vertoont de voor deze kloosters typerende eenvoudige stijl, die we ook vinden in het land van Megen en Ravenstein. De kloosterkerk van 1816 is in 1903 en 1966 geheel herbouwd. Hij heeft nu de vorm van een sobere kerkzaal met balkenplafond.
Op een van de foto's zien we de norbertijn G. Verheijen, in het kenmerkende witte habijt van zijn religieuze orde. Hij kreeg de kloosterkerk in 1951 toegewezen. Over hem en de andere geestelijken van Catharinadal doen vast nog boeiende verhalen de ronde, net als over het klooster en de kloosterkerk. Reageer hieronder en deel jouw herinneringen!
Bron
J. Smits, Vademecum van religieuzen en hun kloosters in Noord-Brabant, Alphen a/d Maas, 2010.