In 1312 is voor het eerst sprake van de hof Eykart bij Tongelre. In 1899 werd landgoed Eckart verkocht aan Theodoor Smits. Deze zoon van de burgemeester van Eindhoven liet architect Ed. Cuypers uit Amsterdam een droomkasteel bouwen met een schitterend park, een stalgebouw met auto-remise en een chauffeurswoning. Het werd op 1 juni 1906 opgeleverd.
In 1937 werd het kasteel met de landerijen verkocht aan de Broeders van de H. Norbertus. Na een verbouwing door architect F. Schütz uit ’s-Hertogenbosch in 1939, vestigden zij er een leef- en woongemeenschap voor mannelijke patiënten met een verstandelijke beperking, Sint Jozefdal.
In 1949 namen de Broeders van Liefde Sint Jozefdal over. De broeders trokken zich in 1980 terug, de naam veranderde op 1 april 1980 in Eckartdal en de stichting Eckartdal nam de verzorging over.
De Broeders van Liefde besloten in 1981-1982 op de hoek van het terrein aan de Nuenenseweg 5 een nieuw kloosterbejaardenhuis te bouwen, Broederhuis Dommeldal, waar tot 2002 broeders gewoond hebben die zorg nodig hadden. Uit een fusie van de stichtingen Eckart en Dommelstroom ontstond in 2000 de stichting Meare, die eveneens tot doel heeft mensen met een verstandelijke beperking te ondersteunen. In 2007 is kasteel Eckart gerenoveerd.
Het huis Eckart is een in baksteen opgetrokken, classicistisch landhuis met een symmetrische voorgevel en een monumentale voordeur. De donkere luiken geven het huis een voornaam uiterlijk. Het heeft een open klokkenstoel. De schoorstenen hebben smeedijzeren bekroningen.
De voormalige boerderijen die bij het landgoed horen, hebben deels nog de oorspronkelijke gevels, zoals blijkt uit een jaaranker in een bouwhoeve uit 1793. Giet- en smeedijzeren toegangshekken omsluiten de door tuinarchitect D. Tersteegh aangelegde classicistische tuin, waarin een waterpartij met balustrade.
Bron: Jan Smits, Vademecum van religieuzen en hun kloosters in Noord-Brabant. Alphen a/d Maas, 2010