Op 30 juni 1836 legde de Apostolisch Vicaris Henricus den Dubbelden de eerste steen voor een nieuwe behuizing van het groot-seminarie van het bisdom Den Bosch. Op 16 juli 1839 konden president, professoren, theologanten en filosofiestudenten hun nieuwe seminariegebouw in gebruik nemen.
Naast hun theologische opleiding was er natuurlijk ook veel aandacht voor de lichamelijke en geestelijke gezondheid van de priesterstudenten. Rondom het gebouwencomplex was een groot terrein met sportvelden en ruimte om te wandelen. In die 30 hectaren natuur kwamen de studenten ook een Lourdesgrot tegen, een plek voor gebed en overdenking.
In 1967 sloot het seminarie zijn poorten als gevolg van kerkelijke vernieuwingen en gebrek aan priesterroepingen. De studenten maakten plaats voor geestelijk gehandicapten. De Lourdesgrot bleef verweesd achter. In de beeldbank van de Rijksdienst voor Cultureel Erfgoed zit deze foto uit 2001 van de grot, die er desolaat bij staat: de beelden van Maria en Bernadette zijn verdwenen, de ruimte voor het altaar is leeg.
Sinds 2012 wonen er ook geen geestelijk gehandicapten meer in Haaren en staat het complex leeg. Er wordt vanaf die tijd vooral geprocedeerd over een nieuwe bestemming. Foto: Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed, nr. 20320239 (opent in een nieuw tabblad); Fotograaf: Kris Roderburg, 2001
