Regina Coeli was een klooster en meisjesinternaat van de Kanunnikessen van de Heilige Augustinus. In Vught hadden zij een bewaarschool, een lagere school en een middelbare meisjesschool (later een mavo en havo, nu het Maurickcollege). Maar het was hun talenpracticum, een experiment begonnen in 1962 in een gym- en tekenzaal, dat internationale status verwierf.
Wilde je een taal leren, dan ging je naar deze 'Nonnen van Vught'. Dat geldt trouwens nog steeds. Het was een van de deftigste meisjesinternaten van de provincie en aan prestige heeft de instelling nog niets ingeboet. Momenteel staat deze bekend als Taleninstituut Regina Coeli. Waren het vooral religieuzen en ontwikkelingswerkers die daar aanklopten, inmiddels zijn dat ook politici, ambassadeurs, ondernemers, BN’ers en leden van koninklijke huizen, lezen we op de website.
Nieuwe kostschoolleerlingen werden afgezet op landgoed Eikenheuvel, waar achter een villa het pensionaat verscholen lag. Op dat pensionaat sprak je Frans. Niet alleen omdat de zustergemeenschap in Frankrijk gesticht was, maar ook omdat het als taal met status gold. Niet voor niets werd ook op veel andere internaten gesproken van een 'cour' of réfectoire' in plaats van een binnenplaats of refter.
De zusters begonnen met een opleiding voor de onderwijsakte Frans, pas later volgden de onderwijsakten in andere talen. Algehele culturele vorming stond daarbij voorop. Ook zaten op het internaat meisjes met een roeping, die later zelf 'Mère' wilden worden en les wilden geven op de Vughtse mms.
Reageer hieronder, deel je herinneringen en vul deze pagina aan! Foto's zijn ook van harte welkom en kunnen worden verzonden naar internaten@bhic.nl. Wij voegen ze dan hier toe.
Foto's: MMS Regina Coeli, fotograaf: N. van der Heyden-Rogier. Bron: Katholiek Documentatie Centrum
