Het was een mooie dag in mei toen verschillende bewoners van de in die tijd genoemde Grote Bolken (nu Deken Snoecxkstraat,) met een aantal gezinnen gezamenlijk vanuit Veghel naar de Efteling fietsten. Wie waren het, de vroegere bewoners van de Grote Bolken die mij wat meer kunnen vertellen van die dag?
Het was voor sommige kinderen een lange harde zit achter op de bagagedrager. Maar er werd gezongen en gelukkig werd er af en toe van de fietsen afgestapt om wat te drinken en te eten.
Verbaasd
Het moet ook op een dag zijn geweest dat de katholieken vrij waren, omdat mijn vader zich verbaasde toen we in de buurt van de Efteling fietsten, dat de mensen uit die streek volop aan het werken waren. Het zou het die dag wel ‘Witte Donderdag’ 1952 kunnen zijn geweest.
Holle Bolle Gijs
Van het bezoek aan de Efteling is mij bijgebleven dat het kasteel van Doornroosje nog niet helemaal klaar was. De kinderen gingen wel met spanning de kasteeltrap op om een slapende Doornroosje te gaan bekijken. Een grote teleurstelling Doornroosje was nog niet aanwezig, wel het bed om op te slapen. Maar niet getreurd: volop hebben ze nog genoten van het Sprookjesbos, Holle Bolle Gijs en de speeltuin.
Hagel en Bliksem
De eens zo mooi begonnen lentedag eindigde op de terugweg met een verschrikkelijk noodweer. Een en al regen met hagel bliksem, donder en omgevallen bomen. De hele groep schuilde bij een cafeetje en gelukkig is er op de een of andere manier een vrachtautootje van het thuisfront opgeroepen. Alle kinderen mochten mee en we zongen uit volle borst ‘En we gaan nog niet naar huis’. De fietsers kwamen uiteindelijk in de avond door- en doornat thuis.
De Efteling is waar we terugkomen om herinneringen op te halen maar ook om nog altijd volop te genieten van het sprookjesbos, de natuur, de attracties, een wereld vol wonderen en om even weer uit het dagelijks leven te kunnen ontsnappen.
Bronnen
Herinneringen
https://nl.wikipedia.org/wiki/Doornroosje (opent in een nieuw tabblad)