Al heel vroeg was mgr. Bekkers zich bewust van de kracht van nieuwe media van destijds. Televisie, radio én fotografie. Dat levert indrukwekkende beelden op. Van een jonge Bekkers (als toehoorder met sigaar) tot de tragische foto dat zijn moeder in een rolstoel wordt geholpen tijdens de begrafenis van haar zoon.
Een jonge bisschop, aandachtig luisterend bij Congres van de Vrouwelijke Katholieke Arbeidersjeugd in Boxtel, in 1948:  | In de gymnastiekzaal in Sint Anthonis wordt in 1957 een tentoonstelling geopend: 'Sint Antonius in de beeldende kunst'. Als er wat buurtkinderen staan te wachten, stapt Bekkers er meteen op af:  |
Sint-Oedenrode blijft belangrijk. Soms onderbreekt hij een verblijf in Rome om even terug te gaan naar zijn geboorteplaats:  | Voor veel inwoners blijft de bisschop toch "ons Rinie uit Rooi" en dat draagt Bekkers ook uit:  |
Niet boven maar tussen de mensen: dat is de insteek van Bekkers en hier - tijdens de inzegening van de Pius X kerk in Uden - wel heel letterlijk in beeld:
 |  Het liefst gaat hij iedere zondag even bij zijn moeder op de koffie (hier links en onder). Zij vertegenwoordigt tegelijkertijd de traditionele, Brabantse waarden die haar zoon in zich draagt: |
Tijdens de opening van het ziekenhuis in Veghel in 1960: gezelschapsmens Bekkers wordt graag omringd door anderen:
 | De dood van de bisschop uit Rooi komt voor velen als een mokerslag. Maar het leed drukt het zwaarst op de schouders van zijn moeder (hier links). In dikke rijen staan mensen langs de weg als de begrafenisstoet voorbij komt...  |
