Ten zuiden van Nieuw Borgvliet stroomt een beekje: de Molenbeek. Het buurtje met een stuk of zes huizen er vlak bij heet “Klein Molenbeek”. Wat verder naar het oosten is landgoed “Groot Molenbeek” te vinden. Dit verhaal gaat over dit beekje in de jaren vijftig: geen mooiere plek voor een jongen van tien dan daar.
Ten zuiden van Nieuw Borgvliet stroomt een beekje: de Molenbeek. Het buurtje met een stuk of 6 huizen er vlak bij heet “Klein Molenbeek”. Wat verder naar het oosten is landgoed “Groot Molenbeek” te vinden.
Op de site van Brabants Landschap vond ik een Google luchtfoto uit 2020. Daar is ook te lezen dat de “vallei” van de Molenbeek intussen een natuurgebied is. Om meer water op te kunnen vangen is de beek verbreed. En er zijn dammetjes in gemaakt om het water beter vast te kunnen houden.
Ik heb op de Google foto de grens van de bebouwing vóór 1960 van Nieuw Borgvliet aangegeven. Daarnaast heb ik de loop van de Molenbeek zwart gemaakt. De beek stroomt naar het westen, gaat onder de Antwerpsestraatweg door, om uit te stromen in de tankval.
In mijn jongensjaren – midden jaren ‘50 van de vorige eeuw – was de Molenbeek zo smal, dat je als jongen van 10 jaar er met gemak over heen sprong. In die jaren waren er ook al dammetjes in de Molenbeek. Om te voorkomen dat het water te snel naar de lager gelegen tankval zou stromen. En laat het dammetje bij Klein Molenbeek nou het meest interessant zijn voor een tienjarige jongen.
Bij dat dammetje probeerden glasaaltjes stroomopwaarts op het hoger gelegen deel te komen. Ideaal voor een jongen met een schepnetje. En het neervallende water had een kuiltje gemaakt aan de voet van het dammetje. Salamanders vonden dat blijkbaar een ideale plek om elkaar te ontmoeten. Tsja, en dan hoopte je in de paartijd, dat je een mannetje ving. Want die had dan een mooie rode buik.
Willem Kruf maakte ons attent op de militaire kaart uit 1863, waarop de Molenbeek mooi te zien is.
