Een potloodtekening met de route van waar de ‘moordenaar vlugte’, met een donker bolhoedje en even verderop de plek ‘waar den moord geschied’. Het is de stille getuige van de brute moord, gepleegd door Thomas Peters op Gradus Willemsen. Het vredegerecht van Boxmeer van 4 maart 1823 neemt ons terug naar de plek waar dit onheil plaatsvond.
Thomas Peters, geboren in Haps op 1 oktober 1777, heeft zichzelf wel vaker in de nesten gewerkt. Voor vrouw en twee kinderen in Beugen probeert hij rond te komen door als smokkelaar en dief te werk te gaan. Al flink wat keren is hij in zijn kraag gevat en vastgezet. Eén keer weet hij zelf te ontsnappen uit het gevang. Maar in 1823 zit hij serieus in de problemen: Thomas wordt ervan verdacht de 41-jarige Gradus (Gerrit) Willesen te hebben vermoord.
In de zomer werkte hij in Brielle aan de dijken maar kocht daar ook een stevig mes. Geen overtuigend bewijs. Maar de vrederechter krijgt ook te horen dat Thomas in het verleden, jaren terug, een Fransman heeft omgelegd.
De vrederechter reist af naar Haps en gaat op onderzoek uit. Hij laat het allemaal keurig optekenen. Waar de moord is geschied, waar de ‘kniep’ (het mes) van de moordenaar ligt, hoe de moordenaar ‘vlugte’. Op deze situatieschets staat ook de naam van de beoogde verdachte: T. Peeters. 'Van daar gesleept toe hoor ologie'. (opent in een nieuw tabblad)
Behalve de tekening vinden we in het archief van de vrederechter ook het verzoek van de schout om de dader op het schavot te mogen brengen. Op 14 oktober veroordeelt het Hof van Assisi Thomas Peters, bijgenaamd de Kiewiet in Arnhem tot de dood. Het vonnis wordt voltrokken op een zaterdagmiddag 31 januari 1824. Om klokslag twaalf uur maakt de galg een einde aan het leven van Peters.
(met dank voor de tip van Wim Jaegers, en met medewerking van Gerrit Termaat)
