Jan de Witte maakte het grootste deel van de bezetting mee als scholier in Rotterdam. Dus ook het bombardement van de stad in mei 1940. In 1944 haalde hij zijn diploma aan de ambachtsschool en ging, 16 jaar oud, aan het werk. Dan komt D-Day en de geallieerden rukken op. Maar in augustus begint gewoon de vakantie...
In mijn vriendenkring waren ook jongelui die wat ouder waren, 18 en 19 jaar. Bij deze jongens ontstond de drang om nu naar de bevrijders toe te gaan en mee te gaan vechten. Menig plan werd gesmeed om via de Moerdijkbrug over het Hollands Diep in de richting van Frankrijk te gaan. Toch zijn er maar weinigen geweest die de tocht echt hebben aangedurfd. De meesten deinsden toch terug voor de mogelijke gevaren of het werd hen van huis uit afgeraden.
Maar het vreemde, achteraf gezien, was voor mij en enkele vrienden toch wel het volgende. De invasie was op 6 juni 1944 begonnen en langzaam maar zeker trokken de geallieerden in de richting van het oosten, Duitsland, alsook naar het noorden naar de bezette gebieden België en Nederland. De zomer was begonnen en het werd augustus 1944. En hoe gek het ook mag lijken, terwijl iedere avond en nacht het land via verduisteringspapier voor de ramen geheel verduisterd werd, was het zomer en dus kregen we ook vakantie. Het was mijn eerste vakantie sinds ik in april was gaan werken en deze vakantie mocht een week duren.
Als ik er nu over denk is het vreemd dat we ondanks de oorlogshandelingen zo dichtbij, toch besloten om naar Noord-Brabant op vakantie te gaan. Samen met 3 vrienden werd besloten om via de vereniging waar we lid van waren, de CJMV [Christelijk Jonge Mannen Verbond. Redactie], een adres in Tilburg te krijgen om vandaar verder te trekken. Dit lukte en op maandagmorgen namen we de trein naar Tilburg en via het eerste adres in Tilburg kwamen we terecht op een kampeerboerderij in Esbeek. Over de vakantie zelf zal ik niet vertellen behalve dat ik daar vrienden heb gemaakt waar ik tot op heden nog contact mee heb. Wat wel vermeldenswaard is, is dat na die vakantie in augustus het maar 4 weken heeft geduurd totdat een groot deel van het zuiden van de grote rivieren door de geallieerden was bevrijd van de Duitse bezetting.
Het was een vreemd gevoel toen dat je zo dicht bij de bevrijding was, maar het zelf niet kon meemaken omdat je weer gewoon naar Rotterdam was gegaan.
Voor Jan had dit grote gevolgen: hij maakte de hongerwinter mee en moest begin 1945 nog naar Duitsland voor de Arbeitseinsatz.
Dit verhaal is een fragment uit een brochure die Jan de Witte schreef: Terugblik op de jaren 1939-1945 (2003)
Lees het hele verhaal (opent in een nieuw tabblad)
Noot van de redactie: tijdens een telefoongesprek vertelde Jan de Witte dat hem te binnen was geschoten dat de naam van de boer waar ze logeerden Gerritsen luidde. Het zal vermoedelijk gaan om Johannes Gerritsen, die in Hoeve De Kromschutten in Esbeek (adres: D96) woonde. Die boerderij werd door protestantse jeugdorganisaties uit Rotterdam vaker voor jongerenkampen gebruikt.