Uiteindelijk moest in november 1886 koning Willem III er aan te pas komen om finale toestemming te geven voor het nieuwe kerkhof in Baardwijk, toen nog een zelfstandige gemeente (die in 1922 fuseerde met Waalwijk en nu een wijk is in deze stad).
De begraafplaats van de Clemensparochie beschikte niet over de afscheiding die volgens de gemeente noodzakelijk was. Niet ‘eene sloot’ aan de ene kant was het probleem, maar de nog te jonge heg aan de andere kant. Deze was te laag volgens de gemeente. Met afscheidingen van kerkhoven is altijd serieus omgegaan, onder meer om te voorkomen dat loslopende varkens op het terrein konden komen.
De gebruikte soort haag kende ook weer een eigen iconografie, zoals taxus dat eeuwig leven uitdrukt. Koning Willem III beschikte goedgunstelijk over het request en zo is het gekomen dat daar nu een heel mooi kerkhof ligt.
Het meest kenmerkende is de Calvarieberg waaromheen 32 monumentale graven uit het laatste part van de negentiende eeuw liggen. De graven staan op de gemeentelijke monumentenlijst.
© Brabants Dagblad; Eerder gepubliceerd in Een Ons Brabant op 23 februari 2008
