Een ware ode aan de Exporum-stier in Kuuks dialect.
De stier van Kuuk, hét génnen buuk.
Toch is ‘t génnen halleve zâchte.
Héj is kéîhard, van kop tot start,
Wa kunde daor nou van verwâchte?
Héj hét gén bal, stùt nie op stal,
Nor 'n koei zal ie noit smâchte.
Mar ondanks det, is 't ju-van-hét
Vör Kuuk en vör Sint Aagte!
Látst, wa’n verdriet, de stier waar kwiet!
Wétte, waor ze’m toen hin brâchte?
Ze zaagden ‘m los en héj ging nor Oss;
Hoe kwaome z’op zó’n stom gedâchte!
Vör wa kratte biêr, kwaom ie wér hiêr.
En nou stùt ie wér te wâchte
Daor op d’n diek, as ’n symboliek
Vör Kuuk en vör Sint Aagte.
Oh, Kuukse stier, oh lekker dier!
Jao, we zullen oe steeds âchte.
Wànt ge ziet vöral mi karneval
Un oer-Kuukse gedâchte!
(Dus blief mar kwiek, daor án d’n diek)
Dè liekt ons ’n goei gedâchte)
Ja stoer en sterk… as handelsmerk
Vör Kuuk en vör Sint Aagte
Deze ode is geschreven in het Land van Kuukse dialect