Wij woonden er recht tegenover het klooster in Beers. Er is een zeldzaam ongeluk gebeurd. De motorrijder kwam volgens mijn vader om het leven. Iedereen komt kijken.
Wie het zijn weet ik niet. Er zijn enkele militairen, die waren in verband met de oorlogsdreiging hier gelegerd. Ook, ambthalve natuurlijk, de toenmalige politieman (Nolten?).
Rechts op de foto is nog de zijvleugel van het klooster (opent in een nieuw tabblad) te zien. In dat lokaal was de naaischool voor meisjes, na de lagere school. Aan de linkerkant achteraan van het klooster was de bewaarschool, waar ik op gezeten heb. Veel kan ik me er niet van herinneren, behalve dat het een rustige, vredige omgeving was. In mijn herinnering hing er altijd een speciale geur; een kloosterlucht noem ik het.
Er hing een klok in het klaslokaal. De zuster wilde niet geloven dat ik wist hoe laat het was. Ze ging dat ook prompt controleren door de klok te verzetten. Zij verbaasd, en ik ook omdat zij het niet geloofde, terwijl zij toch heel aardig was. Dat is de reden, denk ik, dat ik het me nog kan herinneren. Te zien is de een speelplaats met een hek eromheen. Buiten schooltijd gebruikten de kinderen uit de buurt die om er te spelen. Aan de achterkant van die speelplaats het patronaatsgebouw. Dat werd door de harmonie gebruikt om wekelijks 's avonds te oefenen. Als het mooi weer was zaten ze buiten op de speelplaats. Gezellig! Na een tijdje kende je de melodieën uit je hoofd.
Helemaal links het oude mannengasthuis, waar de zusters de scepter zwaaiden. Er liep een gang met een glazen achterwand, over de volle lengte, van het klooster, achter langs het patronaat, naar het gasthuis.
Opmerkelijk: de kruiwagen als plaatselijke ambulance. De kruiwagens zijn tegenwoordig nog hetzelfde, maar het wiel heeft tegenwoordig een rubberband. De kar bij die militairen lijkt me er een om boomstammen mee te verplaatsen. Hoe heet zoiets?