Voor zijn boek "Weet je nog….. Nostalgische herinneringen over het leven in Heusden" (2009) interviewde Arie (Broer) Bax diverse inwoners van Heusden. Zo noteerde hij de herinnering van Koos van Hoften aan het bezoek van vader Bax aan de tentoonstelling Mercurius, die in 1949 in Heusden werd gehouden.
(...) Heusden (had) m.b.t. de middenstand en werkgelegenheid een niet onbelangrijke regiofunctie. Voor boodschappen die in de omringende dorpen niet te koop waren ging men naar Heusden. Het oude Heusden was springlevend en zeker geen ingedommeld stadje. Dat mag blijken uit het volgende.
In oktober 1949 werd er op het Wilhelminaplein in een grote tent 4 dagen een zakententoonstelling voor de middenstand en industrie gehouden. Veel middenstanders en industrieën hadden daar een stand. De tentoonstelling die de naam kreeg Mercurius was voor Heusden, dat opkrabbelde uit de gevolgen van de oorlog, een toch wel bijzondere gebeurtenis. Er werden in en om de tentoonstelling diverse feestelijke activiteiten georganiseerd. Het was een waar feest en werd druk bezocht.
Koos van Hoften kan zich met betrekking tot de Mercurius nog een kleine gebeurtenis herinneren.
Uit nood op zondag naar de tentoonstelling met een onverwacht gevolg
De kruidenier Kees Bax bezocht de Mercurius regelmatig maar op de zondag niet. Dat was niet in overeenstemming met zijn geloof. Het toeval wilde echter dat Riek Bax precies op die zondag verschrikkelijke kiespijn kreeg, maar er waren geen pijnstillers in huis. Kees wist dat de drogist Arie Verschuur een stand had op de Mercurius tentoonstelling en hij ging, omdat nood nu eenmaal wetten breekt, naar de stand van Arie en kocht daar een buisje aspirine. Een onverwachte gebeurtenis deed zich daarbij voor. Het bleek dat Kees op die zondag de duizendste bezoeker was. Hij werd daarvoor publiekelijk beloond met een doos vol geschenken die door de standhouders ter beschikking waren gesteld. Kees had met deze toevalligheid geen rekening gehouden en zat er enigszins mee in zijn maag. Hij begreep ook wel dat als hij het geschenkenpakket zou weigeren, hij de dagen daarna in Heusden het gesprek van de dag zou zijn. Om die reden nam hij uiterlijk verheugd maar innerlijk zeer bezwaard zijn prijzen mee naar huis. Een prijs winnen op zondag, daar kon hij maar moeilijk mee omgaan.
Van hetgeen Koos mij, zoon van Kees en Riek, vertelde kan ik mij in het geheel niets herinneren. Mijn zeer principiële vader gekend hebbende, denk ik dat hij van zijn ontheiliging op de zondag gevoelsmatig nog veel last heeft gehad.
Uit: Broer Bax, Weet je nog….. Nostalgische herinneringen over het leven in Heusden. Verteld door en over hen die er werden geboren (2009), blz. 269
De tekst van dit artikel is gepubliceerd onder een CC BY-SA 4.0-licentie (opent in een nieuw tabblad). Voor de illustraties geldt de licentie die in het bijschrift is vermeld.