In het oosten van het Land van Cuijk hebben sinds de Middeleeuwen waterradmolens gefunctioneerd. Die draaiden dankzij de beekjes waarlangs de Peelhorst afwaterde op de Maas.
De watermolen van Oploo was gebouwd aan de Vloet en behoorde in 1516 tot de heerlijkheid Oploo onder het geslacht Van Steenhuys. Het huidige molengebouw dateert uit 1725. De aanbouw dateert uit 1750.
Tot het begin van de twintigste eeuw heeft deze molen gefunctioneerd als oliemolen. Men sloeg er lijn- en raapolie uit vlas- en raapzaad, vandaar dat de molen ook bekend staat als d'n Olliemeulen. Van het geperste meel maakte men lijn- en raapkoeken die als veevoer dienden.
De beek de Vloet had vaak te weinig wateraanvoer om de molen te laten draaien; meestal kon alleen 's winters gemalen worden. Daarom benutte men ook andere energiebronnen dan water. In het gebouw naast het waterrad zorgde paardenkracht voor de aandrijving van een rosmolen. Later is men overgestapt op het malen van graan, eerst nog op waterkracht, maar daarna met behulp van een dieselmotor.
Ook werd in 1800 vlakbij de watermolen een windmolen gebouwd, de standaardmolen "De Korenbloem", om alle seizoenen te kunen malen.
Sinds september 1993 draait de Oploose watermolen weer ouderwets op water. Maar dan met als naam ‘De Molenbeek’. Twee jaar later zorgden waterschap De Maaskant en de gemeente Sint Anthonis voor de aanleg van een drempelstuw vóór en een klepstuw achter de molen. Deze combinatie garandeert een voldoende waterpeil.
