Van 2017 tot 2024 schreef Henk Beijers als coördinator van de historische werkgroep van de Heemkundekring Schijndel de column 'Oud Nieuws' voor DeMooiSchijndelKrant. Daarin bracht hij zijn lezers op de hoogte van bijzondere feiten uit de geschiedenis van Schijndel.
Na de Vrede van Münster in 1648, het definitieve einde van de Tachtigjarige Oorlog [1568-1648] begon in het Brabantse land voor de katholieken een geheel nieuw tijdperk. Schijndel moest haar Servatiuskerk afstaan aan een handjevol gereformeerden en op dat moment werd de schuurkerkperiode ingeluid en werd de hervormde gemeente Schijndel/Liempde een feit.
Het nieuwe bewind in Den Haag ging een totaal andere koers varen in het ‘katholieke zuiden’. De leidende godsdienst werd het protestantisme, want dat was in de filosofie van de leidinggevenden in Den Haag de enige ware christelijke religie in tegenstelling tot het katholicisme in de Zuidelijke Nederlanden.
Alle belangrijke dorpsfuncties kwamen in handen van hervormden en vrij snel werd een zekere Robertus Immens in 1648 tijdens de grote kerkvergadering te ‘s- Hertogenbosch beroepen tot eerste predikant te Schijndel en later [1659] zou hij een nieuwe predikantsfunctie krijgen te Oirschot/Best en overleed aldaar op 9 juni 1680. Op 27 april 1649 trouwde zijn bruid Maria van der Deliën op 20-jarige leeftijd met genoemde Robertus Immens. Zij werd destijds omschreven als “de verstandige en vrome juffrouw Maria van der Delien, dat pronkjuweel der christenvrouwen, dochter van den weleerwaarden en godvruchtigen Nikolaas Anthoni van der Delien, die als een der eerste predikanten van ’s-Hertogenbosch in den heiligen dienst werd ingezegend op 18 augustus 1630”.
Maria behoorde tot een uitgesproken predikantenmilieu en werd vermoedelijk geboren te Nieuwerkerk in Zeeland in 1629. Haar vader was dus predikant en haar moeder een predikantsdochter en zelf huwde ze dus ook een predikant. Het bleek een vruchtbaar huwelijk met maar liefst twaalf kinderen, nl. drie dochters en negen zonen, waarvan er vier kozen voor het ambt van predikant! Een tijdgenoot van het echtpaar Immens omschrijft het gezin als volgt: “Er heerste een streng opvoedingsklimaat en de kinderen dienden in aanwezigheid van hun ouders te zwijgen en zelfs hun studerende zoon sprak niet totdat zijn vader hem daartoe de vrijheid vergunde en tot hem sprak: ‘Zoon, nu is het u geoorloofd te spreken’. Robertus Immens voerde destijds als zinspreuk ‘Sat Christo dives amico’ vrij vertaald ‘Die Christus maar te vriend houdt is rijk genoeg zo lang hij leeft’.
In 1651 werd hun zoon Robert geboren, die uiteindelijk in de Oirschotse pastorie zou opgroeien en ook die zou verlangen naar een predikantsambt. Hij studeerde op de Utrechtse hogeschool en werd na zijn voltooide studie benoemd als predikant in Zeeuws-Vlaanderen in de plaats Sint-Anne-ter-Muyden, een dorp waar veel Franse vluchtelingen verbleven. Tot groot verdriet van de kerkgemeenschap aldaar, maar vooral van zijn ouders, overleed deze Robert drie jaren later, welk bericht als volgt werd omschreven: “Na het Evangelie der heerlijkheid des zaligen Gods verkondigd te hebben nam de Heere hem tot zich, als een tere en schone bloem, nog maar 26 jaar oud”.
Bron: De gedachtenis der rechtvaardigen door J.Willemsen een uitgave van J.P. van der Tol Jz. omvang 64 pagina’s [ca. 1940]; Biographisch Woordenboek der Nederlanden door Abraham Jac. vd Aa in 1863; Jacobus Willemsen Over het gezin Immens-vd Deliën [1758]
Oorspronkelijke publicatiedatum: 21 juli 2021 (nr. 93)