In 1915 werd het landhuis op Klein IJpelaar verkocht aan de Paters van de HH. Harten, die er hun klooster vestigden. Er hoorden ook een koetshuis bij en 9 hectare park. Een jaar later kocht de congregatie ook een aangrenzende boerderij.
De villa huisvestte de administratie en redactie van de tijdschriften die de congregatie uitgaf en de Nederlandse theologiestudenten met hun docenten. Voorts werd het Bavelse klooster het centrum voor het gezinswerk van de congregatie.
In 1918-1919 werd ten zuiden van het landhuis een kapel met sacristie gebouwd, die in 1929 werd verbouwd en vergroot. Een groot nieuw gebouw verbond de kapel met het landhuis. Uiteindelijk werd het oude huis, gebouwd in 1866, ingeklemd tussen twee vleugels van het nieuwe klooster. Het koetshuis werd verbouwd tot fratersnoviciaat.
In 1955 kregen de buitenste geveldelen van het landhuis een derde verdieping, terwijl men in de zestiger jaren de refter vergrootte en een serre aanbouwde.
In 1966 werd het fratersnoviciaat verplaatst naar het Valkenburgse klooster van de congregatie. Het Bavelse noviciaatsgebouw deed daarna tot 1975 dienst voor het provincialaat, de provinciaal economaat en de missieprocure. In dat jaar werd het vroegere koetshuis een crisisopvangcentrum, dat echter in 1982 naast het Bavelse kloostercomplex een nieuw eigen onderkomen kreeg.
Architect A. Oomen realiseerde een derde aanbouw in 1989-1990, met een vierkante plattegrond. Daarin werd het kloosterbejaardenoord ondergebracht. Tevens voerde men toen enkele kleine verbouwingen en aanbouwen uit, waaronder een keuken en een wijziging van de raamindeling in de nieuwe etage. Zo werden de boogramen in de kloostergang vervangen en verdween het glas-in-lood.
In het toen opnieuw leegstaande vroegere noviciaatgebouw woonden van 1992 tot 2003 Zusters van de HH. Harten, die in die jaren werkzaamheden uitvoerden voor de paters en ook in opvangcentrum Het Nieuwe Koetshuis werkzaam waren.
In 2007 verhuisden de laatste paters naar Tilburg. Het complex werd verkocht, waarna een deel van de niet monumentale gebouwen afgebroken werd. De begraafplaats van de paters werd geruimd.
De beelden van Maria met Kind en het H. Hartbeeld dateren van 1930. De gevel van de aanbouw heeft een gevelsteen met de HH. Harten in doornenkroon. In de parkachtige omgeving en het parkbos bevinden zich onder meer grote oude zomereiken en treurbeuken.
Bronnen
Jan Smits, Vademecum van religieuzen en hun kloosters in Noord-Brabant. Alphen a/d Maas, 2010
Erfgoedcentrum Nederlands Kloosterleven, Databestand kloosters in Nederland, lemmata Vestigingsplaats: Bavel [Breda/Ginneken], Seminarieweg 26 (opent in een nieuw tabblad) en Vestigingsplaats: Bavel (opent in een nieuw tabblad) (geraadpleegd 24 sept. 2024)
Informatie Peter Mulder
