De Franciscanessen van Oirschot van Catharinenberg uit Oisterwijk, vestigden zich in het voorjaar van 1887 in een klooster met gasthuis, boerderij en vijf schoollokalen. Pastoor Kemps had hiervoor gezorgd. De zusters begonnen met meisjes onderwijs en zorgden voor bejaarde mannen en vrouwen.
Het klooster liep in de Tweede Wereldoorlog flinke schade op. Het werd hersteld en de kapel werd vergroot. Pastoor Verrijt riep de Sint Lambertusstichting in het leven. Het oude klooster werd rond 1960 gesloopt toen de pastoor een inzameling gehouden had om een nieuwe vleugel voor de bejaardenzorg te bouwen. Zo ontstond huize Haarensteyn.
De franciscanessen verlieten het klooster in februari 1970 en de sloop begon al op 2 maart. De kapel is bewaard gebleven en in 2004 gerestaureerd.
Het oorspronkelijke klooster was een neogotisch (opent in een nieuw tabblad)gebouw. De hoofdbouw werd geflankeerd door twee zijvleugels, waarvan de linker de kapel bevatte. In 1950 werd de kapel in ambachtelijk-traditionele en neogotische trant herbouwd.
De muur tussen het schip en het smallere koor wordt bekroond door een klokkengeveltje. Het H. Hartbeeld op een sokkel van tufsteen dateert uit 1947.
Bron: J. Smits, Vademecum van religieuzen en hun kloosters in Noord-Brabant, Alphen a/d Maas, 2010