Een sluifke is een vingerverband - in de vorm van een zakje - dat over de vinger wordt geschoven en met een bandje om de pols vastgemaakt. Te vergelijken met wat mijn vrouw in de keuken deed: zij deed preventief een pleister om haar vinger, op de plaats waar het mes veelvuldig de huid zou raken. Allebei een soort voorbehoedsmiddel.
![]() | ![]() |
Op de expositie 'Marcus & Mo' - gehouden in de Steentjeskerk van Eindhoven - ontdekte ik afgelopen weekend Jan Neelen die als ambachtsman een sluifke om de ringvinger droeg. Vader droeg vroeger in het werkhuis in Uden ook een door moeke gemaakte vingerbescherming, na een opgelopen verwonding.
Tegelijk zag ik een levendig bijbels gebeuren in de Steentjeskerk. St. Jozef aan de werktafel voor zijn timmerwinkel, met op de achtergrond het decor van een uitbundige speelse Maria. Jan is hier een houten lepel aan het maken, in die tijd werd er ook met houten lepels gegeten.
Óns werd - in onze jeugd in Uden - verteld dat in de hemel met gouden lepels rijstepap werd gegeten. En voor de medewerkers was de lunchtafel gedekt op het priesterkoor van het voormalig kerkgebouw, juist op de plaats waar voorheen de altaartafel stond. Na een heel weekend in het kerkgebouw verliet ik zondagavond het vroegere gebedshuis, met de gedachte: wat kom ik later hoog in de hemel!


