Terheijdense raad werkte aan wereldvraagstuk, aldus de kop van het huis- aan huis ’t Carillon oktober 1971 waarin verslag werd gedaan over onder andere geboortebeperking oftewel overbevolking binnen de gemeente Terheijden.
Discussie in de gemeenteraad
Citaat uit ’t Carillon: Mej. A. Diepstraten meende dat er in de gemeente voldoende seksuele voorlichting werd gegeven en dat er in Terheijden geen nieuwe maatregelen nodig waren om iedereen te overtuigen van zijn verantwoordelijkheid op dit gebied. De heer Visker was het hiermee volkomen eens en wethouder Van Gils toonde zelfs met cijfers aan dat de gemiddelde gezinsgrootte in Terheijden ver beneden het landelijke 'gemiddelde ligt. De heer Sinner die namens Terheijdens Belang de nota verdedigde, verklaarde op gezag van dokter Litjes (!) dat het minder hoopvol in de gemeente is gesteld dan de andere raadsleden meenden. De huisartsen in de gemeente zijn er nog lang niet van overtuigd dat iedereen in de gemeente ongeremd naar hen toekomt om advies over voorbehoedmiddelen en gezinssamenstelling. De heer Visker meende dat dokter Litjes, als voorzitter van het Wit-Gele Kruis via deze vereniging, propaganda zou kunnen maken.
Politieke ‘namenlijsten’
In de zestiger en zeventiger jaren bestond de gemeenteraad van de toenmalige gemeente Terheijden onder andere uit zogenaamde ‘namenlijsten’, belangengroeperingen waaraan inwoners en medestanders hun naam aan verbonden. De raadsleden H. Visker en Mej. Diepstraten waren daar voorbeelden van. In latere jaren versmolten deze lijsten in landelijk partijen om tenslotte in het CDA te belanden.
Vooruitstrevende Partij
In de zestiger jaren verscheen een meer progressieve partij op het Terheijdense politieke toneel onder aanvoering van Louis Sinner, vriend / medestander van Hans van Mierlo en medeoprichter van D66. Met Sinner als kartrekker ontstond het Terheijdens Belang, dat kort na de oprichting twee zetels veroverde tijdens de gemeenteraadsverkiezingen van 1966. De partij werd later bekend, na naamwisseling in 1973, als Vooruitstrevende Partij (VP). De achterban van deze nieuwelingen bestond voornamelijk uit aanhangers van de landelijke partijen zoals PvdA, D66, PSP, PPR, CPN en EVP. In de gemeenteraad ontstond dan ook logischerwijs nogal eens een voor of tegen- discussie tussen de wat conservatieve gelederen en de meer progressieve. Het bovenstaande krantenartikel is daar een illustratief voorbeeld van.
Nieuwe politieke wind
De raadsleden uit het progressieve blok waren veelal nieuwe inwoners en deze waren niet helemaal tevreden over het voorzieningenniveau en het politieke klimaat. Men miste een openbare school, sportvoorzieningen, openbare bibliotheek, zwembad en andere zaken, waaronder dus ook voorbehoedmiddelen en gezinssamenstelling, ten behoeve van de leefbaarheid van het dorp. Kortom, de nieuwkomers hadden nogal wat noten op hun zang en vonden geen gehoor bij de destijds heersende politieke moraal. Het was uiteindelijk de toenmalige burgemeester jonkheer Von Bönninghausen tot Herinckhave (1958 tot 1974) die de nieuwbakken bewoners een zet gaf in de richting van de politiek en de gemeenteraad die als raad daarna nogal wat voorzieningen realiseerde.
Bronnen
Bernard Sibon, Terheijdense Raad werkte aan wereldvraagstuk, in: Huis- aan huisblad ’t Carillon, oktober 1971 verspreid 9 oktober 1971, waarin melding van een lange en zware vergadering. (Knipsel uit privéarchief van dokter Litjens),
Vlasseltboekje 40 jaar Vooruitstrevende Partij (VP), 2005 / 2006 en
BHIC publicatie over Jhr. Von Bönninghausen tot Herinkhave, 2020