Na zes weken oneindige vrijheid staat lang niet iedereen te popelen om weer naar school te gaan. Maar bedenk wel: veel erger dan in de klas in Sint-Michielsgestel in 1930 kan het nooit zijn.
Het is de rector magnificus zelf die zijn beklag doet en spreekt over 'bekrompen, vunzig lokaal, waar licht noch frisse lucht ooit binnendrongen’. Hoewel het lokaal berekend was op hooguit 56 zitplaatsen, zaten er eind jaren twintig geregeld tussen zestig en zeventig kinderen. Luchtverversing vond alleen plaats via de duimbrede spleten in deuren en kozijnen. De nabijgelegen vuilnisbelt zorgde ervoor dat de lucht díe binnenkwam niet al te fris was.
Met de beschrijving van dit lokaal gaan we erg ver terug in de tijd. Maar wie weet, vertelden ouders of grootouders nog over deze erbarmelijke toestanden?
