Door verhalen die ik geschreven had, kwam ik in contact met iemand die familie bleek te zijn!
Het was in de jaren tachtig dat ik bij de buurman op zijn verjaardag was en kennismaakte met een vrouwelijke collega van zijn vrouw. Al snel kwam ter sprake dat ik dorpsverhalen schreef. Hierin was ze erg geïnteresseerd, ze vroeg of zij die mocht lezen en dan zou die als ze bij ons kwamen weer afgeven.
Ik kreeg een compliment en nog meer van haar moeder die ze ook gelezen had en haar was iets op gevallen! Mijn achternaam die er onder stond! Daarom moest haar dochter aan mij vragen hoe mijn vader heet? Toen ze dat wist, vroeg ze of ik bij haar op de koffie wilden komen want ze had veel vragen! Wat bleek? Die oma had de zelfde achternaam als ik. We waren familie!
Dit was op die zondagmorgen een heel interessant gesprek. Haar vader was een broer van mijn opa en zij was een nicht van mijn vader, dus ik zat ook nog in de familie als achterneef!
Dat wij dat niet wisten, kwam omdat de ooms van mijn vader en nog meer familieleden verspreid in Nederland woonden. Mijn opa woonde als kleermaker in Waalwijk en zijn broer Sjef in Den Bosch.
Op de markt in Boxtel
Oom Sjef (geboren in 1865) handelde in worst, ham en spek en nog wat kaas. Hij woonde in Den Bosch en had een goedlopende marktkraam in Boxtel, waar veel mensen uit de dorpjes eromheen naar toe kwamen. Hij kreeg al snel hele goede contacten en een goede omzet!
Het was op een morgen dat zijn trekhond niet meer uit zijn hok kwam. Het dier bleek gestorven. Sjef ging naar boven, maakte zijn dochter Riekske wakker en vroeg of zij vandaag de kar mee wilden trekken naar Boxtel. Dat heeft ze veertig jaar zomer en winter gedaan. Ze moesten om vijf uur 's ochtends op om van Den Bosch op tijd in Boxtel de kraam open te hebben!
"Nou, als ik daar nog aan terug denk aan die zware tijd, begrijp ik niet dat ik dat al die tijd vol heb gehouden en nooit ziek ben geweest", sprak ze daarover. "Maar het was ook wel een mooie tijd en vele mensen kende ons pa en mij, omdat als wij verjaarden, onze pa voor iedereen drie schalen plaatste met schijfjes ham, lekker vet spek en brokjes kaas. Dan wiste ze dat het die dag feest was."
"Maar als je nog even tijd hebt", zei ze "en ik het kan vinden, heb ik nog een mooie foto voor je". Een doos met foto`s werd omgekeerd. "Ja hoor, hier heb ik hem. Hier hebben ze ons pap en mij, links, feestelijk aangekleed en de klanten hebben onze kar versierd, omdat we in Boxtel veertig jaar op de weekmarkt stonden, van 1887 tot 1927.
"We hadden nog nooit zulk een goede weekmarkt gehad. De klanten hadden een fooienpotje geplaatst en vele deden er een paar stuivers extra in. Dat was mooi thuis komen!"
De tekst van dit artikel is gepubliceerd onder een CC BY-SA 4.0-licentie. Voor de illustraties geldt de licentie die in het bijschrift is vermeld.