In 1964 waren leden van een naturistenvereniging op zoek naar een plek voor een camping op een eigen terreintje. Liefst bosrijk en liefst in Oost-Brabant. In Zeeland, op Zevenhuis, tussen het dorp en De Maashorst, vonden ze een geschikt stuk bos van 5.000 m2. Eigenaar was Nard van de Laar, die wel wilde verkopen. Zonder nog te weten van de bestemming van het perceel, prees hij het bos aan met de woorden: "De begroeiing is zo dicht da ge in oe blote kont zut kunnen loepen".
Zo begon men met de aanleg van een dagrecreatieterrein met primitieve sanitaire voorzieningen. Men hing landbouwplastic op aan een soort waslijn om het zicht op het terrein te ontnemen. Want vooral voor de omwonenden was "ut naksenkamp" iets nieuws, waar je best wel even aan moest wennen.
Wanneer er in de buurt gehooid moest worden, was er geen gebrek aan meerijders boven op de hoog beladen platte kar, zeker wanneer de route langs het kamp ging. En het kon natuurlijk niet uitblijven dat een carnavalswagen van de buurt in die tijd dit thema "behandelde". Sommige voorbijgangers bleken zich nauwelijks te kunnen voorstellen dat naturisten 's winters echt niet constant in hun blootje buiten liepen.
Maar tijden en zeden veranderden, ook op Zevenhuis. Na de inrichting van natuurgebied De Maashorst en de ruilverkaveling kon het dagrecreatieterrein uitgroeien tot een echte naturistencamping met alle voorzieningen. Afgezien van het al dan niet dragen van kleding door de campinggasten, is het grote verschil met De Heische Tip, de andere camping op Zevenhuis, dat Camping De Peelrand niet op commerciële basis wordt geëxploiteerd.
De Peelrand is al vanaf het begin een vereniging met leden, gecombineerd met een stichting die eigenaar is van alle onroerend goed. De leden verrichten om niet tal van werkzaamheden. Alleen de beheerder heeft een betaalde baan.
En de relaties met de omwonenden zijn inmiddels uitstekend. "Ut naksenkamp" op Zevenhuis is allang gewoon een goeie buur en niet meer iets om over te gniffelen.