In de vorige eeuw woonde aan het Marktveld in Uden de familie Strik, met een boerderij, dorpscafé en kersenboomgaard. Kinderen van het Blindeninstituut Grave werden in de kersentijd door hen uitgenodigd om, letterlijk blindelings, kennis te maken met de Udense Kers(en). Zo liepen ze schouder aan schouder snuivend, voelend en proevend.
In het gezin van Jan Strik werden twaalf kinderen geboren waarvan er slechts vier overleefden: twee jongens en twee meisjes. Jan was wethouder in de gemeente Uden en in 1903 mede-oprichter van de R.K. Veilingvereniging.
Jan Strik, in het midden gezeten, foto: collectie familie Ockhuizen.
Op 30 April 1881 werd Piet geboren. Door ouderen wordt er wel eens gekscherend gezegd: wat moet er van die jongelui later worden. Misschien gold dat ook voor deze Udense knul. Voor vervolgonderwijs liep de jongeman tweemaal in de week naar het 17 km verder gelegen Grave. Hij was een van de eerste Udense jongens die een fiets bezat. Daarmee showde hij op het Marktveld door al fietsend z’n jas aan en uit te trekken. Z’n moeder zei, ‘nu hij een fiets heeft, komt hij nog later thuis.’
Hij slaagde in Den Haag op 7 augustus 1919 voor zijn akte Engels L.O. en behaalde later de lagere onderwijsakten Frans en Landbouw. Dat laatste vermoedelijk op suggestie van zijn vader.
In 1901 werd hij onderwijzer in Beers. Op 12 oktober 1906 verliet hij met eervol ontslag (opent in een nieuw tabblad) de school voor een functie van schoolhoofd in de gemeente Stiphout, waar datzelfde jaar een nieuwe jongensschool was gebouwd.
Stiphout was toen een arm dorpje, de bevolking verdiende de kost in de Helmondse fabrieken en in de landbouw. Enkelen hadden een klein winkeltje. Voor het onderwijs waren er de Zusterschool, daterend van 1880, en de openbare jongensschool van meester Strik.
De Jongensschool in Stiphout1920, de tweede klas van meester Strik (links). Rechts meester De Vries. Foto: Collectie RHC Eindhoven, fotonr. 119452 (opent in een nieuw tabblad).
 |  |
In 1923 werd de ‘bovenmister’ gekozen als lid der Provinciale Staten van Noord-Brabant. Peter had een prettige band met de burgemeester en de pastoor van Mierlo-Hout en werd in oktober 1929 benoemd tot burgemeester van Best. Bij zijn afscheid boden de inwoners hem een ambtsketen aan. De Snepstraat waar het schoolgebouw stond, werd de Meester Strikstraat. De intocht in Best was voor de Stiphoutenaren een onvergetelijke dag, vertelde een 97-jarige inwoonster.
Meester Strikstraat met onderwijzerswoning.
Regelmatig bezocht ik Piet de Groot in de buurtschap Zoggel. Hij was doof, vragen aan hem gesteld schreef je op de meegebrachte blocnote. In de zestiger jaren ‘vertelde’ ik dat ik naar Best ging verhuizen, daarop wist hij prachtige anekdotes over Mister Strik. Onlangs vond ik de destijds gemaakte aantekeningen, ik zocht in archieven en las daarbij glimlachend over de soms ‘harde bewoordingen’ die tussen de gemeente Best, de provincie en de erven Strik vielen.
Burgemeester Strik overleed vrij plotseling in 1941 en kreeg daarna zijn laatste rustplaats in een grafkelder tussen zijn inwoners. Begin jaren vijftig begon het getouwtrek over de geleende ambtsketen. Deze werd na 14 jaar gebruik door de gemeente in 1954 weer familiebezit. Een thema Geschiedenis voor Best nu het dorp zich opmaakt voor 200 jaar zelfstandigheid.
