Al vroeg, rond 1400, heeft er een veerverbinding tussen Megen en Appeltern bestaan. In 1473 bevestigde Karel de Stoute als hertog van Brabant dat de graaf van Megen al van zijn voorgangers Megense veer in leen had gekregen. Over het bezit van dit recht werd later nog wel eens geruzied. Van Gelderse kant wilde men deze verbinding ook graag hebben.
Na 1648 werd het veer ook gebruikt door inwoners van Gelderland, die op zondag met de pont naar Megen gingen om daar naar de rooms-katholieke kerk te gaan. In de Republiek der Verenigde Nederlanden mocht je immers alleen een protestantse dienst bijwonen. Dit had ook een toename tot gevolg van het aantal mensen dat werd overgezet. Ook in die tijd waren er regelmatig problemen: zo werd de veerpont in 1681 zelfs een keer gekaapt door Dragonders uit Maasbommel.
In de eerste helft van de negentiende eeuw was het veer alleen voor voetgangers. Wagens, paarden en vee moesten toen op een andere plaats de Maas oversteken. Het veer was toen in het bezit van het Rijk en werd verpacht.
In 1868 verving het Rijk het voetveer door een pont. In 1875 werd het veer met alles wat erbij hoorde overgedragen aan de gemeente Megen, die het veer decennia lang met succes exploiteerde. Als gevolg van de Maasverbetering werd het veer verlegd en noodgedwongen weer afgestaan aan het Rijk.
Sinds 1986 wordt het veer geëxploiteerd door Stichting De Maasveren. In de maanden november tot maart maakt het veer naar Appeltern gebruik van de stroomsnelheid en vaart dan als gierpont.
Het veer is altijd al veel gebruikt, maar tegenwoordig vinden ook steeds meer forenzen hun weg via de pont. Voorlopig komt er geen brug in de buurt van Megen, waarmee op korte termijn de toekomst van het veer gewaarborgd is.
