Ravenstein was al vroeg belangrijk voor de scheepvaart en voor de verbinding met Gelderland. In 1644 is er al sprake van een veer, dat toen in leen werd gegeven aan Mathias Romer. Dit werd in 1653 schriftelijk bekrachtigd.
Het veer bestond in die tijd uit een zogenaamde gierpont, die door de stroom van de Maas werd voortbewogen. De rivier was de bestaansbron, maar ook een barrière. In de zomer vrijwel onbevaarbaar en 's winters een brede kolkende watermassa, die de erachter gelegen gebieden bedreigde. Bij gevaar van een dijkdoorbraak was het veerhuis de commandopost vanwaaruit de dijkbewaking werd georganiseerd en gecoördineerd.
In 1938 werd nog steeds een roeibootje gebruikt om reizigers over te zetten. De wilde Maas werd de toenmalige veerbaas Hendrikus Gerritzen noodlottig. In de nacht van 16 op 17 januari 1938 zette hij een passagier over naar Niftrik, maar op de terugweg sloeg zijn bootje om en verdronk hij. Anderhalf jaar na de dood van de veerman, in 1939, werd een echte veerpont in de vaart genomen. Het veer ging heen en weer tot 13 juni 1975. De nieuwe Maasbrug bij Niftrik had toen het oude pontje overbodig gemaakt.
Sinds de zomer van 2011 vaart er weer een voetveer tussen Ravenstein en Niftrik. Het pontje, met de naam "Vice Versa", is gebouwd in 1955 bij een scheepswerf in Grave. Het voer eerder op de Waal. De exploitatie van het veerpontje is in handen van recreatiebedrijf Uit®waarde, dat ook het veer Pontje Ham (tussen Maasbommel en Langeland) en het veer tussen Batenburg en Demen beheert.
