In 1909 opende de Vereeniging tot Christelijke Verzorging van Krankzinnigen in Zeeland een krankzinnigengesticht bij Bergen op Zoom. Dat werd het Algemeen Psychiatrisch Ziekenhuis Vrederust.
Voor de Zeeuwen waren twee dingen belangrijk: een goede bereikbaarheid per trein en schoon drinkwater. Men vond beide op het landgoed Buitenlust, op de grens van Bergen op Zoom met Halsteren. De drinkwatervoorziening voor de eigen instelling leidde vervolgens tot de bouw van een eigen watertoren.
Deze toren werd in 1908 gebouwd naar ontwerp van architect E. Knevel, die in 1907 ook al een watertoren in Wolfheze had ontworpen. Ook daar had de Vereeniging tot Christelijke Verzorging van Geestes- en Zenuwzieken net een nieuw Krankzinnigengesticht laten bouwen. Het gesticht in Bergen op Zoom was een instelling voor en door Zeeuwen op protestants-christelijke grondslag.
Pas in de jaren ‘70 kwam daar verandering in, zowel in het opnamebeleid (patiënten van andere gezindten) als in het personeelsbeleid (aanstelling van katholiek personeel). De instelling werd daardoor meer Brabants en vooral Vlaams, want een groot deel van het personeel komt tegenwoordig uit Vlaanderen.
Drinkwater kwam in het begin van de twintigste eeuw nog voornamelijk uit (ondiepe) waterputten. De instelling moest voor de eigen drinkwatervoorziening dus zelf iets regelen. Bij de bouw was daarom ook voorzien in een watertoren. Hij werd 31 meter hoog met een capaciteit van 45 m3 (dat was iets hoger en groter dan de toren in Wolfheze).
De bovenkant is ooit verbouwd en vergroot. Volgens Ann Stanneveld (zie commentaar) was het reservoir toen 600 m3. De toren van Vrederust is in 1994 afgebroken.
