"Het voetbalveldje lag achter de lagere school, met daarbij een groot korenveld. Op dat voetbalveldje waren we vrijwel altijd te vinden, de jongens uit het dorp die graag voetbalden. Dat was een geweldige vrijplaats, ook vanwege die nabijheid van die wuivende halmen als het koren rijp was. Er was iets met die korenvelden", blikt Wim Daniëls terug.
Wat er precies met die korenvelden was, vertelt taalprofessor Wim Daniëls hier, op Bekende Brabanders op hun plek. “Misschien waren het de klaprozen die erbij hoorden of de blauwe korenbloemen die er groeiden of de mogelijkheid je erin te verschuilen. Ze waren onweerstaanbaar aantrekkelijk om erbij in de buurt te zijn. Je ziet ze nu zelden nog, korenvelden, maar als ik ze zie, denk ik direct aan dat voetbalveldje van vroeger in Aarle-Rixtel met die korenvelden daar vlakbij."
Terugblikkend op zijn jonge jaren, vertelt Daniëls (op de foto hier rechts): "Het voetbalveld lag werkelijk als een veilige haven bij het lagereschoolgebouw. Er stonden geen huizen omheen. Er was alleen een hoge heg die het veld scheidde van het schoolplein en voor de rest waren er de genoemde korenvelden. Het paadje ernaartoe was een zandpad. Ik kwam er meestal met de fiets. De meeste anderen ook. Dat was ook heerlijk om te zien, de fietsen die er lagen en stonden, geen van alle op slot."
Deze kleurrijke foto hierboven is niet gemaakt in Aarle-Rixtel maar in Sint-Michielsgestel. Vera Delleman-de Kort maakte deze opname, nabij het Sterrenbos. De aanblik van deze blauwe lucht, de boerderijtjes en het wuifende koren maakt vast herinneringen los. Brengt deze foto jou terug naar je jeugd? Vertel het ons!
Deze foto-oproep verscheen in de rubriek 'Kijk naar Toen' in De Meierij, waarin we op zoek zijn naar de persoonlijke verhalen achter een foto.
Luister hier naar onze podcast met Wim Daniëls over vakantie
