Direct naar de inhoud

Let op! Dit is de beta website van BHIC. Reacties die je hier achterlaat, gaan verloren na officiële livegang.

Terug naar overzichtOverzicht
Zakgeld in de jaren vijftig

Zakgeld in de jaren vijftig

Jan de Crom (†)

2 februari 2021

Bijgewerkt op 24 april 2025

We kregen in de jaren vijftig zakgeld. Het was niet veel want dat kon Bruintje niet trekken. En van wat we kregen, moest ook nog de helft in de spaarpot.

Maar wat was je trots als je met de kaart van het schoolsparen en de inhoud van jouw spaarpot vijf gulden kon laten bijschrijven op je spaarbankboekje. Postkantoor van der Velde in de Rembrandtstraat maakte er werk van. De vijf gulden werd met sierlijke letters en voorzien van de nodige stempels in jouw boekje opgeteld.

De andere helft van jouw zakgeld mocht je zelf besteden. Meestal op zondagmorgen aan snoepgoed bij melkboer Bartje van Geel.

Antwerpsestraatweg Google Streetview

Op de gevel staat Jan van Geel, de zoon van Bartje, die later de winkel overgenomen heeft. Links was de winkel en rechts was er een hoekje met snoepgoed.
Veterdrop, waar je lekker lang mee deed.
Toverballen, die 20 keer de mond in en uit gingen om te zien welke kleur er nou was.
Eetpapier, dat aan je gehemelte bleef plakken. Lange dropstaven, die je in stukken in een beugelfles met water deed en de fles drie dagen in de kelder zette; dan had je 'schuddeldruk': de fles flink schudden en dan het schuim opzuigen.

Filmsterren bij de kauwgom

Maar wat in mijn geheugen gegrift staat, zijn de plaatjes van filmsterren die je kreeg bij Maple Leaf kauwgom. Twee filmsterren sprongen er bovenuit.

Esther Williams was een professioneel zwemster en filmster. Ze was meestal afgebeeld in kleding die je zelden zag in de jaren vijftig. Of je moest het aandurven om maandelijks bij de kapper in de blad “De Lach” te kijken.

Later heb ik begrepen, dat deze plaatjes het begin waren van steeds meer 'functioneel bloot'. Tegenwoordig zijn we zo ver dat er niets meer te raden over blijft.

Maar mijn absolute held was Roy Rogers. De zingende cowboy. Er was een plaatje van hem in een wit pak op een wit, steigerend paard. Indrukwekkend in de overtreffende trap! Ja, de boeken van Arendsoog en Witte Veder verslond ik. Maar bij het cowboytje spelen was ik toch liever Roy Rogers.

Moet toch eens op Youtube gaan zoeken naar een liedje van hem. Want dat heb ik nog nooit gehoord.

Reacties

Reacties laden…

Feedback geven

Wat vind je van deze pagina? We horen graag wat beter kan.

0 van 300 tekens gebruikt

Deel geen gevoelige gegevens, zoals je BSN, adres, telefoonnummer of medische informatie.

Zakgeld in de jaren vijftig | BHIC