In zijn verhaal Barakken van Bert Kloen heeft Hugo van der Zande gevraagd naar het verhaal achter die barakken en het verhaal achter Bert Kloen. Een eerste poging tot een antwoord.
In het Patentregister van het jaar 1845 kom ik Lambertus Antonie van der Heijden alias Bert Kloen tegen als karreman en verhuurder van een paard tot het trekken van schepen. Hij heeft zijn geld waarschijnlijk redelijk verdiend met het vervoer van vracht en met verhuur van huisjes, die bekend stonden als ‘De barakken van Bert Kloen’. Waarom zijn bijnaam Bert Kloen is heb ik nog niet kunnen achterhalen.
Rond 1840 koopt Bert van Johannes van Kilsdonk, landbouwer op de Putten, een stukje grond met hakhout sectie A 1348 en op die plek worden de huisjes gebouwd. In 1869 verkoopt hij land in de Eerde F 1428, waarschijnlijk afkomstig van zijn vader Antonie van der Heijden bij een verkoop in 1812. De goederen waren afkomstig uit de nalatenschap van Johannes van de Besselaar, zijn grootvader van moeders kant. Bert is overleden op 64-jarige leeftijd in 1873.
De gedetailleerde verslagen van de inspecteur van het geneeskundig staatstoezicht over de huisjes zijn gemaakt in de jaren 1882-1883. Het gemeentebestuur neemt geen initiatief om iets te veranderen aan de erbarmelijke toestand waarin de mensen leefden. Pas na 1885 werden 3 huisjes gesloopt en de rest verenigd tot twee woonhuisjes, maar ook die kwamen in 1920 onder de slopershamer na aankoop door de CHV. Mijn oma Johanna Maria van der Heijden, gehuwd met Johannes van de Mosselaer, is een achterkleindochter van Bert Kloen.
Op de foto Johannes van de Mosselaer, zien we dat twee kinderen bootjes in de handen hebben, gemaakt van een houten schaats met garenklosjes.
Andere foto Johanna Maria van der Heijden.
