Hoe gaat het na de oorlog verder met Cornelis Meijvis, de timmerman die via verschillende omwegen architect werd? Meijvis blijkt terecht te komen in de openbare dienst. Volgens het Brabantsch Nieuwsblad van 23 januari 1945 heeft Cornelis een functie bij de dienst landbouwherstel, bureau wederopbouw boerderijen, gekregen. Boeren met beschadigde en verwoeste gebouwen moeten zich bij hem melden.
Ook komt Meijvis terecht in de volkshuisvesting. Met architect Schütz in Den Bosch ontwerpt en besteedt hij aan 55 woningen aan de Valeriusstraat, Nicolaas Beetsstraat en P.C. Hooftstraat en 45 woningen op de terreinen tussen Prinses Beatrixlaan en Borgvlietsedreef. Dit blijkens de openbare aanbesteding in de De Maasbode van 14 juni 1947. Uit de aanbesteding blijkt dat Cornelis Lange Parkstraat 2 woont. Een huis twee onder één dak dat door hem is ontworpen in juni 1939 voor een tandtechniker. De vergunning van burgemeester en wethouders betreft een dubbel woonhuis en uitbreiding, vergroting van het tandtechnisch laboratorium. In de woning links woont Cornelis.
Na de oorlog wordt er flink gebouwd, zoals reeds is gebleken en kijkende naar de aanbesteding in de Bredasche courant van 1 juli 1947. Cornelis besteedt 55 woningen aan in de hal van het stadhuis. Ook worden duplexwoningen gebouwd, in de Prinses Beatrixlaan, aldus het Zeeuwsch Dagblad op 21 september 1950. Voor een complex van 56 woningen werkt Cornelis samen met andere architecten en wel het Architectenbureau Evers en Saris uit Amsterdam, blijkens de Stem op 16 november 1953.
Nog een industrieel gebouw
In De Volkskrant van 12 juni 1954 wordt de bouw van een fabriek van Asselbergs in Roosendaal aangekondigd. Zes maanden later worden in een regfionale krant de plannen ontvouwt. In het Brabants Nieuwsblad van zaterdag 18 december 1954 wordt een groot project van architect Cornelis aangekondigd. Niet in Bergen op Zoom, maar in Roosendaal. De krant kopt: “4800 vierkante meter fabriek” en “Asselbergs’ nieuwe gieterij …. In aanbouw”. De fabriek op tekening in de krant van 18 december 1954.
De journalist heeft aandacht voor het ontwerp en voor Cornelis. “Het ontwerp van deze industrie … is door de Bergse architect C. Meyvis gemaakt. Deze bouwer van vele wonincomplexen, heeft hier een ideale werkruimte ontworpen, waarin in alle opzichten rekening is gehouden met de vele typische moeilijkheden van de ijzergieterij.” Volgens de journalist is Cornelis ook de bouwer van de H. Hartkerk in Bergen op Zoom. In de krantenberichten in 1951 en 1952 rond de eerste steenlegging en inzegening van die kerk komen andere namen als architecten, aannemer en opzichter voor. De dienst Stadsontwikkeling van de gemeente Roosendaal zet in 1975 de fabriek op foto vanuit de zelfde gezichtshoek als de tekening in krant in 1954. De foto is opgenomen in de beeldbank West Brabants Archief.
Na het positieve bericht over het ontwerp van de architect in de krant van 18 december 1954 zijn er bij de ingebruikname van de fabriek op zaterdag 6 mei 1956 weer positieve berichten over de gebouwen, maar helaas maakt architect Conelis dit niet meer mee. Hij is op 17 maart 1956 overleden.
De necrologie in het Brabants Nieuwsblad op dinsdag 20 maart 1956 (microfiche West-Brabants Archief) wil de schrijver de lezer niet onthouden.
Terug naar de opening op 5 mei 1956
De lokale dagbladen doen verslag over de ingebruikname c.q. opening. Deze passage uit Dagblad De Stem op maandag 7 mei 1956 wil de schrijver de lezer ook niet onthouden.
Ook het Brabants Nieuwsblad doet op maandag 7 mei 1956 uitvoerig verslag. Uit het artikel blijkt dat de zoon van de overleden Cornelis aanwezig is en zijn opvolger:
Het weekblad St. Eloy van den Ned. R.K. Metaalbewerkersbond geeft in het nummer van 21 juli 1956 verslag over de opening van de fabriek. Er wordt gesteld “in de modern gebouwde kantine, die een prachtig ingerichte zaal is beschenen door een heldere zon met haar grote ruimte en gezellige zitjes.
Tot slot: met dank aan een ieder aan dit verhaal hebben bijdragen: een hommage aan een meer dan verdienstelijk architect.
