Mensen kiezen graag voor de kortste weg. Zeker in Nieuw Borgvliet waar je als jongetje alles te voet moest doen. Op het kaartje hieronder kun je volgen hoe ik – zijnde een jongetje in Nieuw Borgvliet – de kortste weg nam naar het op deze site al beschreven vijvertje van Van Dam.
Er waren twee obstakels in die weg. In de eerste plaats was dat het aspergeveld achter mijn ouderlijke woning. Je kon daar met je korte jongensbeentjes over de aspergebedden heen stappen maar dat was niet geweldig. Je kon dus beter langs de aspergebedden naar de haag van het Hoofdkwartier lopen en dan rechtsaf slaan.
Na het aspergeveld stak je een braakliggend terrein over naar een zandpad achter de huizen van de Oude Huijbergsebaan. En zo kwam je bij het tweede obstakel. Ik heb het omcirkeld plus uitroepteken.
Op het kaartje is gestippeld weergeven hoe je het obstakel kon ontwijken: linksaf naar de Oude Huijbergsebaan, daar rechtsaf naar de Torendreef zo’n 60 – 70 meter verderop. Als je naar de zwarte lijn kijkt bij het uitroepteken was dat een flink stuk omlopen. Het huis zo ver van de Oude Huijbergsebaan was het obstakel...
De wei, die er nu voor het huis ligt, was vroeger een enorme moestuin. In dat huis woonde de Zwarte Kludde. En er waren ook twee bloedhonden.
Als je op de Googlebalk “kludde” typt, krijg je een aantal Belgische sites. Daarin wordt verteld, dat een “kludde” een man was uit Vlaamse volksverhalen in de Scheldestreek bij Antwerpen. Daar word je verteld, dat een “kludde” kon veranderen in een dier, die je het knap lastig kon maken. Niet zo bloeddorstig als een weerwolf, maar het was toch niet leuk om hem tegen te komen.
Op deze site (opent in een nieuw tabblad) wordt verteld dat ouders dit soort mannen in het leven riepen om er voor te zorgen, dat hun kinderen niet op een bepaalde plaats kwamen. Waarschijnlijk was dat laatste het geval met de Zwarte Kludde van Nieuw Borgvliet. Als je in een rechte lijn doorliep, dan kwam je op de grond van iemand anders. En dat hoorde je niet te doen.
Maar het scheelde wel een stuk omlopen. Dus liep je met samengeknepen billen toch langs het huis. En de clou ? Ik heb nog nooit iemand van dat huis gezien. En honden heb ik er ook nooit horen aanslaan.
