De oud-rechterlijke aktes van de gemeente Lithoijen van rond 1800 bieden een inkijk in een kleine gemeenschap van bewoners aan de rivier de Maas onder de vleugels van de stad ’s-Hertogenbosch, de vrijheid Oss en het graafschap Megen. Voor deze notitie heb ik aktes geselecteerd die een bijzonder relaas beschrijven, een bijzonder feit belichten of juist het alledaagse weergeven. Het leert ons dat, de essentie van “samen leven” in zo’n gemeenschap door de eeuwen heen niet is veranderd. In dit deel: dood door verdrinking.
L. Bodenstaff, chirurgijn te Groot-Lith, verklaart een schouwing te hebben uitgevoerd aan het dode lichaam van Willem Evers. Willem is ongeveer veertig jaar, woont in Lith en is paardendrager. Wat er precies is gebeurd, is niet duidelijk. "Het lijk werd opgehaald uit de oude Maas te Lithoijen en vervolgens naar het huis van Hendrik de Laat gebracht. De chirurgijn verklaart dat Willem Evers door verdrinking om het leven is gekomen", zo staat er genoteerd.
Een paardendrager was iemand die zieke, gewonde of dode paarden vervoerde. Vaak met behulp van speciale constructies (zoals draagriemen, stangen, een onderstel) verplaatste hij het dier naar bijvoorbeeld een smid, dierenarts, stal of destructieplaats. Het was een zwaar en essentieel beroep omdat paarden onmisbaar waren. In steden was hij ook verantwoordelijk voor het verwijderen van dode paarden, wat een hygiënische en praktische noodzaak was.
Of de dood van Willem betrekking had op zijn beroep is niet duidelijk. Chirurgijn volstond met de beschrijving dat hij overleed aan de verdrinkingsdood.
Lees verder in oud-rechterlijke aktes Lithoijen 1798-1803, over diefstal
De tekst van dit artikel is gepubliceerd onder een CC BY-SA 4.0-licentie (opent in een nieuw tabblad). Voor de illustraties geldt de licentie die in het bijschrift is vermeld.
