In 2008 kwam de door de Watersnoodramp 1953 getroffen Terheijdense familie Van Vugt na vele tientallen jaren plotsklaps en alsnog in het bezit van de door hun vader geschreven bedankbrief.
“Zeer geachte familie Westerhof. Op de allereerste plaats namens mijn kinderen onze hartelijke dank voor het prachtige boek over de speeltuinen van uw dochter Hilly, die wij ontvangen hebben van het Comité, dat belast was met het uitreiken van speelgoed en prentenboeken...” Het begin van de bedankbrief die door boomkweker Willem van Vugt uit Terheijden op 28 februari 1953 werd geschreven aan de Friese familie Westerhof.
Watersnoodramp van 1953
Van Vugt was met zijn vrouw Anna en hun vier dochters, Diny, Helma, Annemarie en José toen in de leeftijd van respectievelijk vijf, vier en drie jaar en de jongste van negen maanden, op de vlucht gegaan tijdens de Watersnoodramp van 1953.
Vele tientallen jaren later dook de in vieren gevouwen en door de tijd vergeelde brief, geschreven op een eenvoudig vel papier uit een schrijfblok, weer op. Gevonden door dochter Hilly Westerhof na het opruimen van het familiearchief van haar ouders in Friesland en terugbezorgd bij de Terheijdense familie Van Vugt.
‘Wikkend en wegend’ kleding, puzzels, spelletjes en boeken verzamelen
“Een lieve en aardige brief,” noemde Hilly Westerhof de bedankbrief en omschrijft de herinneringen uit haar jeugd in 1953 toen zij thuis in Friesland ‘wikkend en wegend’ kleding, puzzels, spelletjes en boeken verzamelde voor de door de ramp getroffen kinderen. Vele tientallen jaren later reageerden Diny, Helma, Annemarie en José van Vugt verrast en vonden het fijn en leuk dat deze brief alsnog in het bezit van hun familie blijft.
Zelfs geen enkele foto meer
De drie oudste dochters weten zich nog veel te herinneren. “Wij woonden aan de Molenstraat in een noodwoning van na de oorlog. Er stond meer dan een meter water in. Uit onze kinderjaren is niets, zelfs geen enkele foto, bewaard gebleven,” vertelt Annemarie. Volgens Helma hebben hun ouders toen veel zorg gekend. “Door het terugvinden van deze brief en de mooie woorden van onze vader realiseren wij ons dat temeer.”
Via Breda naar de Lageweg Terheijden
De familie was via hun grootmoeder aan de Bergen gevlucht en verspreid bij verschillende families in Breda ondergebracht. Diny van Vugt: “Later hebben wij een tijdje gewoond bij de familie Jo Otjens en via de Schapenbogert zijn wij terecht gekomen aan de Lageweg in Terheijden in één van de vier geschonken watersnood- geschenkwoningen.”
Gezinsuitbreiding
Na hun intrek aan de Lageweg breidde het gezin uit met nog vijf kinderen. “Eerst nog onze zus Jaqueline en dan de drie broers Koos, Gerard en Lion,” aldus Diny. De watersnoodwoning aan de Lageweg staat er nog. Broer Gerard woont daar nog steeds en vertelt, dat zijn vader door het zoute water jaren geen omzet heeft gehad van zijn boomkwekerij.
Dit verhaal verscheen eerder in BN/DeStem van 22 november 2008, auteur Jan van Vliet (opent in een nieuw tabblad)