2 mei 1950 ’s ochtends vroeg. Mijn oma Lies loopt naar de keuken. Het is stil in haar Roosendaalse huis. Zou haar man Jan al aan het werk zijn? Dat is dan wel erg bijtijds. Dan ziet ze een brief op tafel liggen. "Ik ben naar Rome, Jan". Niet met vliegtuig of auto, maar met de Solex.
Niemand die iets wist van het voornemen van de reis van mijn opa Jan Hennekam. Maar als opa Jan iets in zijn hoofd kreeg, dan moest het. En zo stapte hij die dinsdagmorgen vroeg op zijn Solex (opent in een nieuw tabblad), een bromfiets met voorwielaandrijving. Op weg naar Rome, zijn bagage verdeeld over twee tassen aan zijn bagagedrager.
Overnachten in hotels deed hij niet: hij belde aan bij mensen (vooral bij boerderijen) met de vraag of hij daar mocht slapen. Niet zelden kon hij meteen ook aanschuiven voor de maaltijd. Precies een maand deed hij er over om de duizenden kilometers te overbruggen want opa Jan koos niet voor de meest directe route: via Lourdes kwam hij weer terug naar huis. Onderweg deed hij verschillende Franse plaatsen aan, Saint Etienne, Troyes, Vendeuvre-sur-Barse en Villeneuve-au-Chêne.
De reis van Jan Hennekam was opmerkelijk genoeg om de krant te halen. In het Parool verscheen op 3 juni 1950 het volgende berichtje:
Het is één van de vele opmerkelijke verhalen over deze markante man. Mijn oma Lies hield om dit soort escapades met name zo zielsveel van haar man. Zij stierf 1974, 87 jaar oud, hij overleed in 1981 op 94-jarige leeftijd, vele avonturen rijk.
