Het is vaste prik in de vorige eeuw: maandag wasdag. Een zware huishoudelijke klus, waarvan de voorbereiding de avond ervoor begint. De was gaat dan al ‘in de week’, zodat de huisvrouw op maandagochtend direct aan de slag kan.
Met name in de jaren veertig en vijftig van de vorige eeuw bestaat er een vaste weekplanning voor het huishouden. Op maandagochtend wordt de was in een grote ketel met water en zeep gekookt. Daarna is het schrobben op een wasbord om de boel schoon te krijgen. Lakens en schorten gaan in een spoelbak met stijfsel en hardnekkige vlekken worden met chloor te lijf gegaan. Bij droog weer gaat het wasgoed aan de lijn.
In de winter is het moeilijker het goed buiten droog te krijgen. Vaak hangt het overdag wel aan de waslijn, maar staan broeken en hemden ’s avonds stijf van de kou. Op een rekje bij de kachel wordt het wasgoed dan verder gedroogd.
Door de wringer
De komst van de wasmachine - eind jaren vijftig, begin jaren zestig – verandert veel, hoewel in het begin nog steeds veel met de hand moet gebeuren. De wasmachine kan het water nog niet warm maken, of de was centrifugeren. Dus moet de boel nog eerst door de wringer. Later in de jaren zestig komen er steeds meer ‘volautomatische’ wasmachines met ingebouwde centrifuge.
Tegenwoordig wassen we onze kleding en ander wasgoed wanneer het uitkomt. In de meeste gezinnen draait de wasmachine gemiddeld vijf keer in de week. En vooral op zaterdag en zondag draaien ze op volle toeren, zo blijkt uit onderzoek. Nog maar zestien procent van de wasbeurten gebeurt op maandag.
Op de foto zijn zusters Ursulinen in Boxtel bezig de was uit te spreiden zodat de zon en het gras het wasgoed bleken. Welke herinneringen roept deze foto bij jou op?
Deze foto-oproep verscheen in de rubriek 'Kijk naar Toen' in De Meierij, waarin we op zoek zijn naar de persoonlijke verhalen achter een foto.
