Van 2017 tot 2024 schreef Henk Beijers als coördinator van de historische werkgroep van de Heemkundekring Schijndel de column 'Oud Nieuws' voor DeMooiSchijndelKrant. Daarin bracht hij zijn lezers op de hoogte van bijzondere feiten uit de geschiedenis van Schijndel.
Nieuw voor de zusters waren in het kamp van Brastagi de plotselinge huiszoekingen naar radio’s. Op een gegeven dag vielen de Jappen het woonblok, dat was afgezet door diverse politieagenten, binnen en gelastten iedereen alle koffers en kisten te openen. Alle kampbewoners waren finaal overrompeld! Meteen verschenen enige Jappen en inlanders om de inhoud ervan te doorzoeken en ze haalden alles onderste boven wat leidde tot een gigantische rommel. Ook alle zolders werden geïnspecteerd. Aan het eind werden bovendien alle mannen gelast naar voren te komen, ook de aanwezige pastoors. Men vreesde het ergste. Uiteindelijk werd slechts één man meegenomen meldt zuster Wilmino, waarvan men dacht dat hij vast en zeker naar de gevangenis overgebracht zou worden en daar mogelijk door uithongering en mishandeling de dood tegemoet zou gaan. Gelukkig keerde hij na enige dagen weer terug en was iedereen volkomen opgelucht over deze afloop.
Vrij kort daarop beleefde iedereen weer een geheel andere sensatie. Geld, horloges en sieraden moesten aan de Jappen worden overgegeven. Uit het dagboek valt af te lezen dat men totaal niet gecharmeerd was van al die acties van Japanners. De zuster schrijft het volgende: “Geld aan de Jappen geven dat nooit!!! Sieraden werden zelfs in de WC gegooid zodat ze zeker niet in handen van de Jappen zouden vallen. Een van de zusters sloot zich op in de toiletruimte met een boel geld en wachtte het moment af tot de Jappen verdwenen waren. Een moeder legde haar schatten in een potje en zette er vervolgens haar kleintje op! Men ging zelfs zover dat enkele zusters op bed gingen liggen met onder zich wat waardevolle spulletjes”.
Intussen was er een nieuwe kampcommandant benoemd. De regels werden aangescherpt wat leidde tot allerhande smokkelpartijen vooral in de avond en zelfs in de nachtelijke uren. Men probeerde politieagenten om te kopen in de hoop dat ze een oogje wilden dichtknijpen, zodat het iets gemakkelijker werd om extra voedsel naar binnen te smokkelen. Zuster Wilmino beschrijft hoe juist door het smokkelen door diverse burgerdames er geen zusters ziek zijn geworden! Maar o wee als je door de Jappen werd betrapt. In het dagboek staat de volgende opmerking: “Twee katholieke dames die in die hongerperiode ‘s nachts voor ons op pad waren gegaan werden tot drie keer toe betrapt”.
[wordt vervolgd]
Bron:
- Kloosterarchief van de Zusters van Liefde [Fotoalbum van de kloosters van de congregatie samengesteld door zuster Fidelia de Bie [2005].
- Dagboek van Zuster Wilmino van Roosmalen – congregatie-archief Zusters van Schijndel [A 87] inv.nr.1108 thans berustend in het Erfgoedcentrum Nederlands Kloosterleven te Sint Agatha in het complex van de Kruisheren.
- Wikipedia : trefwoord Jappenkampen
- Inmiddels is nog een ander dagboek teruggevonden nl. dat van zuster Clasine Minkels maar ik heb besloten dat van Zuster Wilmino aan te houden voor de toekomstige afleveringen.
Oorspronkelijke publicatiedatum: 22 november 2017 (nr. 14)
Illustratie via Leiden University Libraries, Digital Collections.