De blijdschap is onbeschrijfelijk groot in september 1944, als na vier moeilijke oorlogsjaren Valkenswaard is bevrijd. Spontaan pakken kinderen hun fiets of step, versieren die met bloemen en rijden rond. Niemand die het dan beseft maar de basis voor het Bloemencorso Valkenswaard is dan gelegd. Na ruim zeventig jaar is het bloemencorso een grote parade van veertien met dahlia’s versierde wagens, die op 2de zondag van september door de straten van Valkenswaard trekt.
Het duurt een paar jaar voordat de stoet van Valkenswaard een ‘echt’ bloemencorso wordt. In 1953 verschijnen de eerste versierde wagens. Niet te vergelijken met de bouwwerken die tegenwoordig door de straten rijden want dan zijn het vooral schooljeugd en families die de wagens in elkaar zetten. In de jaren zestig komen er steeds meer corsobuurtschappen die de constructie en aankleding van de wagens voor hun rekening nemen. Muziekkorpsen sluiten zich aan bij de optocht en zoetjes aan wordt de organisatie steeds omvangrijker.
Zo komt er een speciale stichting, die zich bezighoudt met de kweek van dahlia’s op een veld in de buurt. Want het zelf in de tuin kweken, zoals mensen tot dan toe hebben gedaan, wordt onhaalbaar naarmate er steeds meer dahlia’s nodig zijn. Waar er in de jaren zestig in het hele corso 150.000 dahlia’s worden gebruikt, zit tegenwoordig ditzelfde aantal al op één kleine wagen geprikt! En als je bijna drie miljoen bloemen nodig hebt voor je totale corso (zoals nu het geval is), dan móet je wel zorgen voor een meer gestructureerde aanvoer.
Een jaarlijks thema geeft vanaf 1994 meer eenduidigheid aan de praalwagens en het straattheater erom heen. Ook optredens en braderieën sluiten aan bij hetzelfde onderwerp. Zo heeft het evenement zich ontwikkeld van een bloemenoptocht tot een gevarieerde feestdag met indrukwekkende praalwagens van soms wel twaalf meter lang, ruim vier meter breed en zes meter hoog.
Jaarlijks komen er 30.000 mensen uit binnen- en buitenland naar het evenement in Valkenswaard. Voor het dorp zelf is het corso ook heel belangrijk: het vormt het sociale cement van de samenleving. En meer dan dat want er zijn al heel wat corsohuwelijken en corsobaby’s. Om ervoor te zorgen dat de jeugd geïnteresseerd blijft, bezoeken scholen tijdens de bouw van de wagens tenten van de buurtschappen. Ook zijn er speciale lesprogramma’s over het corso want zo’n wagen bouw je niet zó maar. Tijdens het “prikweekend” - voorafgaand aan de optocht - wordt dag en nacht doorgewerkt om de miljoenen dahlia’s op de wagens vast te prikken. Als de parade is afgelopen start de Dahlia After Party, om gezellig met elkaar na te kletsen en te feesten. Want blijdschap blijft de basis voor het corso.
