Een essentieel onderdeel in huis is het toilet. Tenminste, dat is nu zo. Nog niet zo heel lang geleden moest je naar de stal om je behoefte te doen. Tenzij je in een chic huis woonde want dan waren de wc’s wel in huis. Soms wel twee.
"Ik zie het nog gebeuren. Ik liep achteruit en daarom zag ik de beerput niet openstaan. Ik zie mezelf nog achteruit vallen", vertelt Wout van Mensvoort. Een jaar of drie, vier moet hij zijn geweest. "Tante Marie spoelde me iedere keer opnieuw weer af. ‘Hij blijft maar stinken’, riep ze."
Ook de zussen Corry Witlox-Coppens en Chris Somers-Coppens zagen het gebeuren. "Dat heeft indruk gemaakt. Omdat je wist dat het ook heel anders had kunnen aflopen."
Herinneringen genoeg aan het kleinste kamertje. "Bij een vriendinnetje was de plee op stal, helemaal achteraan en in het donker. Ik was een jaar of zeven, acht toen ik een keer niet zag dat de deksel er nog op lag. Daar kwam ik pas achter toen ik al klaar was. Ik heb maar niks gezegd", vertelt Chris.
In het huis van Marijke Krijbolder was ook in haar jeugd al een wc aanwezig. "Twee zelfs. Maar dat was een uitzondering. Ik kan me nog herinneren dat ik een jaar of dertig geleden nog bij een boerderij hier in de buurt nog de plee zag staan." Volgens Wout waren die "oude poepdozen" aangesloten op de riolering. Pas later kwam de waterspoeling. Gegokt wordt dat dat net na de oorlog moet zijn geweest. Toen pas werd het woord wc vaker gebruikt.
Meer herinneringen aan het kleinste kamertje vind je in dit verhaal van Rini de Groot. Ging het er bij jou vroeger heel anders aan toe? Of herken je de verhalen? Laat het ons weten!
