In 1850 verkocht het polderbestuur van de polder van Oudheusden, Elshout en Hulten de watermolen die tot dan toe de polder bemalen had. Hij was overbodig geworden door de aanleg van sluizen, die de waterlozing vanuit de polder behoorlijk verbeterd hadden.
Waar de molen precies gestaan heeft, weten we niet. We kunnen uit de publieke aankondiging wel afleiden dat de molen toe was aan enig onderhoud. Het polderbestuur stelt doodleuk dat de molen “gemakkelijk te vervoeren” is, en “na eenige herstellingen in eenen bruikbaren staat te brengen” is.
Wie de molen gekocht heeft en wat er vervolgens mee is gebeurd, vertelt het verhaal helaas niet. Wat we wel weten is dat Mattheus Pelders (1765-1833), een voorvader van mij, en later zijn zoon Michael (1801-1891) molenaar op die molen zijn geweest.
