In de bruisende zestiger jaren wies het getal van de roomse middelbare scholieren drastisch in den lande. Dus ook in Eindhoven dat zich langzaam herstelde van de oorlogsschades uit de bevrijdingsperiode 1944-mei 1945.
De afvoering van overheidswege van de Catharinettes
Het OMO besloot nu de Catharinettes te dislokeren in een hoogst moderne schoolinrichting, aanvankelijk nog Sint Catharina-lyceum. Een gebouw vol licht, met een centrale hall bestemd voor de pauzes die desgewenst naar het seizoentij ook binnenschools vruchtbaar zouden kunnen worden dóórgebracht door de jonge dametjes.
Veel grote raampartijen, een breed trappenhuis en moderne onbegrijpelijke figuratieve muurschilderingen die de leerlinges moesten inprenten dat ze doordesemd zouden worden en blijven van klassieke normen en waarden van humanitaire aard, zij het, dat de Grieken en de Romeinen ze zelf niet echt hadden beleden, zoals de geslachtelijke gelijkheid en de gelijkwaardigheid der rassen, de zelfbestemming van het individu en de staathuiskundige zelfredzaamheid die men democratie heette.
Een oppervlakkige doorlezing van het epos dat Homeros wrochtte leert ons dat de klassieke Grieken deze beginselen geenszins respecteerden. Toch werd het schoollied dat de Catharinettes aanhieven diensvolgens aangepast en schalden de meisjes, beroepen tot de betere standen, dat zij wilden zijn “vrouwen van de nieuwe tijd”. De Joristen zagen hen node gaan, want ze vertrokken processiegewijs naar dat nieuwe gebouw aan de Genderbeemden en Dommelranden, voorafgegaan door de in jacquet gehulde conciërge die optrad als te paard gerezen zigzaggende wegbereider, de Sint-Joris-verkenners en hun hoplieden er beschermend achteraan, onder hoede van hun aalmoezeniers van de geestelijke stand.
De coëducatie verwezenlijkt door de babyboomers
Node, want er waren onder de vrouwelijke deelnemers waarlijke stukken en stoten – aldus kenners – zodat de kathedraal van de middelbare handelswetenschappen aan de Elzentlaan toch veel van haar attractiviteit voor de mannelijke achterblijvers inboette. Maar het OMO had nu besloten dat over de volle linie ook de coëducatie moest worden ingevoerd, zodat in deze leemten in de eerstaankomende jaren duchtig voorzien zou worden. Want de babyboomers waren tot wasdom der puberteit gekomen. Ook de meisjes, die fysiek gestalte zouden komen geven aan de seksuele revolutie van deze zestiger jaren.
En hoe! Dat het mannelijk docentenkorps daar tegen niet opgewassen zou blijken, tot gedurige overspanning toe, zou aanstonds blijken. De minimode zou een bron van vehemente verleiding blijken voor deze mannen in hun glimmende kamgaren pakken, die hun onderscheidenlijke huwelijkslevens danig zou ontwrichten, tot instemming van hun inmiddels tot danige stootblokken uitgegroeide wederhelften die het climacterium niet ongekreukt hadden doorstaan.
De minimode en de gevolgen op middellange termijn
Deze mode zou aan beide zijden van de muur in het midden van de cour gepraktiseerd worden door meisjes met glanzende nylons in lieslaarzen, terwijl de bilpartijen duidelijk zichtbaar waren tijdens de plichtmatige cirkelloop onder de grote zware bomen. Want het reglement dwong deze loop af, opdat deze leerlingen duchtig gehinderd zouden worden in hun mogelijke onderlinge contacten, naaste gelegenheden tot zonden.
Maar het tegenovergestelde was het resultaat. De loop stelde in staat tot het tonen van de lichamelijke begeerlijkheden en de bijbehorende uittartingen, die de surveillanten niet wisten te tomen, ook al drong Knuvelder daar bewogen op aan. Het feit dat bij de muur nu versnaperingen veil waren in de vorm van gevulde koeken, chocoladerepen, thee, koffie en pakjes sjek via een winkeltje dat Knuvelder in zijn wereldvreemdheid had toegelaten bleek slechts een katalyserende factor, waarvan de gevolgen niet aanstonds begrootbaar waren, al had genoemde Van der Heijden terecht – gelijk ook proefondervindelijk kon worden aangetoond door onverwachte absenties van het meisje – deze op negen maanden geschat, ook in het eerdergenoemde door het OMO misprezen poëem.
Schorsing van interne berichtgeving
Ook dat bleek op den duur niet te verheimelijken. Doch deze keer maakte het schoolblad “Sinjoor” daar geen melding van, omdat er niet over gesproken mocht worden zodat iedereen het wist. Er bleken verder ook bij dat winkeltje pornoblaadjes uitwisselbaar, zelfs tegen een wisselkoers in natura. Het kwam, de orde en tucht niet aanstonds ten goede.
Althans niet, zoals het OMO zich dat voorstelde. Wel stonden op een gegeven moment alle neuzen in dezelfde richting. Maar die bleek didactisch niet wenselijk. Afbuiging bleek onhaalbaar, ook niet via de Ouderraad die zich nu werkelijk overal tegenaan begon te bemoeien. Mijn vader was daar lid van en die kwam opgetogen thuis, ervaringen rijker. De wereld veranderde, dat bleek nu maar eens duidelijk. Een zekere Bob Dylan zong daarover, aanvankelijk schuchter, maar spoedig overstemd door lieden als zekere Beatles en Rolling Stones, die geen woord Spaans uitbraakten bij het bezingen van ongeremde seksuele capriolen, die aanvankelijk wat omzwachteld werden aangeduid.
Het Elzents schooldirectoraat onmachtig
De rector en zijn staf zagen het alles met lede ogen aan. Het was aanvankelijk voldoende om de conciërges de kleding te doen controleren bij het betreden van het schoolterrein. Meisjes met spijkerbroeken moesten terstond terug naar huis, om een nette rok aan te doen. Maar deze oplossing bleek erger dan de te bestrijden kwaal. Want ze kwamen terug in steeds kortere rokken waarvan zoom de kruisjes van de panties vrijliet wanneer de inzittende zich neerliet op de lage zwarte eikenhouten banken der leslokalen.
De gepaste ontvankelijkheid voor het te genieten onderricht in de planimetrie of de statistieken nam dan merkbaar af bij alle aanwezigen van de tegenovergestelde kunne. Die muur hielp niet langer bij de bestrijding van dit euvel en het feit dat de geestelijke moderatores na het zesde of zevende uur bleven rondfietsen rondom het schoolgebouw met de diverse straatuitgangen om te controleren dat de jongens hun reservaten slechts verlieten via de Tollenslaan – waarlangs meisjes werden geacht niet te fietsen of te wandelen – bleek bij nader inzien niet via dwangmiddelen handhaafbaar.
Tekortschietend handhavingsapparaat
Moderator Vogels kon heel hard trappen, zeker, maar tegen jongens op knetterende Püchs kon hij niet op, terwijl de in minigewaad gehulde meisjes op hun snorrende Mobylettes snelheden haalden waartegen het geestelijk gezag niet opgewassen bleek, ook al omdat de seminarie-opleiding daarin destijds niet had voorzien. De rector bleef daarvan niet onkundig, ook, omdat zelfs de verplichte schoolmissen op den duur een dimensie bleken te bieden aan de erotische ontremmingen die niet reglementair beoogd waren.
Knuvelder was in deze dagen bezig zijn geschiedschrijvingen over de Nederlandse Letterkunde te verrijken met de nieuwste ontwikkelingen in het moderne tijdsgewricht, maar Ik, Jan Cremer hoorde daar kennelijk niet bij. Terwijl het hier een spetterende monografie betrof, die de leerlingen van beide kunnes – men houde dit in het oog! – in de voor de nachtrust bestemde tijden onder de dekens via de zaklantaarn van hun vaders gretig tot zich namen met het stellig voornemen één en ander aanstonds op het eerste schoolfeest duchtig in praktijk te brengen, muur of geen muur.
De generatiekloof onoverbrugbaar
Kortom: tussen schoolstaf en leerlingenbestand kwam een kloof te prijken die onoverbrugbaar scheen. Vooral toen ook nog de eerste heroïnedealers zich opdeden op dergelijke feesten, zonder dat de didactici ook maar in het geringst enig besef hadden wat deze lieden daar uitspookten. Het zou de toekomst der instelling mede doen zwenken. Ongeacht de goede intenties van de opstellers der komende Mammoetwetgeving, die in dit opzicht hun namen schreven in brak water. Maar daarover op BHIC later. Ook Keulen en Aken werden niet op één dag gebouwd.
