Van 2017 tot 2024 schreef Henk Beijers als coördinator van de historische werkgroep van de Heemkundekring Schijndel de column 'Oud Nieuws' voor DeMooiSchijndelKrant. Daarin bracht hij zijn lezers op de hoogte van bijzondere feiten uit de geschiedenis van Schijndel.
De ervaringen van Anneke liegen er niet om en haar verslag is waarheidsgetrouw en het moet voor haar een pittige leerschool geweest zijn die stagemaand. Op zich bepaald geen onaardig gezin, niets kwaads daarover, maar waar iets neervalt valt het neer en believen de kinderen iets niet dan wordt het uitgespuugd. Het lijkt de gewoonste zaak van de wereld.
De kippen lopen overal door het huis heen, leggen soms een keutel neer waar Anneke regelmatig over uitglijdt. De kat wordt mee naar bed genomen en verder hebben ze nog een hond, twee zieke schapen en een varken. De eerste ‘leerzame’ dag zat erop en ik wandelde naar mijn gastgezin met aan mijn hand een van die kleine ukkepukken, want die wilde graag met ‘de juffrouw’ mee. Ik keek over de golvende korenvelden en langzaam zakte alle spanning. Even tot mezelf komen, de eerste ervaringen verwerken en er tijdens het eten bij de zusters over praten en ze hadden alle begrip voor mijn gevoelens.
De volgende dag weer met goede moed aan de slag en welke verrassing zou haar nu te wachten staan? De jongste spruit van negen maanden moest gewassen worden. Ik vroeg om wat materiaal. De kinderen lachten ‘om die domme juffrouw’. Hun moeder deed dat immers altijd met het vuile hemdje. Anneke schrijft: “Het kindeke schreide erbarmelijk en het leek wel of er iemand afgeslacht werd. De andere kinderen die er omheen stonden begonnen mee te brullen uit medelijden. Het was me dus een waar brulconcert waar ik doodzenuwachtig van werd maar liet me niet misleiden. En met een uitwendige onverstoorbare gemoedsgesteltenis waste en zeepte ik totdat het kind glom als een spiegel. Toen had ik ze in mijn armen en grote tranen biggelden over haar perzikwangen en de kleine ogen keken me smekend aan!” De bus talkpoeder bleek kapot en een reuze vracht daalde als sneeuw op het bipsje van die kleine neer en dat was fnuikend voor mijn toch al gespannen zenuwen. Tot overmaat van ramp trok ik het hemdje achterste voren aan en vergat de luier vast te spelden. Anneke vond dat ze nu wel een modderfiguur geslagen had, maar helaas…..het was niet voor niets een spannende leerschool voor haar.
Ze trok haar schort aan en begon aan de noodzakelijke werkzaamheden binnenshuis. Eerst de keuken. Vier emmers vuil worden weggesleept. Ondertussen luisterde Anneke met één oor naar het Schijndels gebabbel van de kinderschaar in een dialect dat volkomen nieuw voor haar was. Maar alles went! Ze leerde op die manier uitdrukkingen als ‘’n hete tas romme, moete ok ’n struif juffrouw’ en meer van die typische uitspraken.
Zo verstrijken de stagedagen van Anneke. Opruimen, schoonmaken en langzamerhand wennen aan de leefstijl van het gezin. Er heerste geen greintje orde en regelmaat. Soms verzuchtte Anneke in zichzelf dat ze gezegend zou zijn met een soort zesde zintuig, want op onbewaakte ogenblikken zat de kat aan de melkpan en de hond aan het vlees.
Oorspronkelijke publicatiedatum: 12 december 2018 (nr. 37)