Liefdesbrief aan een Duitse militair

Hieronder zijn een aantal fragmenten uit zo’n brief weergegeven. Vol romantiek, hartstochtelijk verlangen en plannen voor de toekomst. Tevergeefs, zo zou blijken, want niet lang na het schrijven van deze brief verloren de geliefden elkaar uit het oog en richtte het meisje haar pijlen in plaats daarvan op een geallieerde militair.

Duitse tekst (origineel)

Liebe [naam], wenn wir auch sehr weit auseinander sind und Du keine Nachricht von mir erhälst, so bin ich aber doch im Geiste den ganzen Tag bei Dir und es vergeht fast keine Stunde am Tage, wo ich nicht ein Bildchen von Dir aus der Tasche ziehe, um mal wieder wirklich sehr nahe bei Dir zu sein. (…) Jeden Abend zur verabredeten Stunde (…) schicke [ich] meine Grüße zu der Sternen, die sie Dir übermitteln sollen, denn sie sind ja noch die einzigste Verbindung zwischen uns und bleiben unsere treuen Begleiter, die uns nicht verlassen werden. (…) denn es ist ja gerade 22.30 Uhr, die verabredete Zeit, wo wir im Geiste immer zusammen sein wollen. Ich darf gar nicht daran denken, wie schön es wäre, wenn wir nun wirklich zusammen sein könnten. Ich glaube, es würde ein kleines Unglück geschehen und die Eltern würden auf das Piepsen aufmerksam! (…) Für mich gibt es, seitdem ich Dich kenne nur noch eine Frau auf die ich mein ganzes Leben setze und das bist Du. Sollte der Krieg auch noch Jahre dauern, ich werde den Weg immer wieder zu Dir finden, denn [naam], Du bist mein größer Schatz, den ich besitze und den ich nicht verlieren möchte. (…) Nur ist noch mein sehnlicher Wunsch, daß Du auch eine tüchtige Hausfrau wirst, die es versteht, das Familienleben so angenehm wie möglich zu gestalten. Nutze jede freie Minute, um die Künste deine Mutter zu erlernen und denk an unsere Zukunft und wir werden bestimmt, wenn sich auch einige gegen uns stemmen werden, glücklich.

Nederlandse tekst (vertaling)

Lieve [naam], ook al zijn we heel ver van elkaar verwijderd en ontvang je geen bericht van mij, toch ben ik in gedachten de hele dag bij jou en gaat er bijna geen uur van de dag voorbij, zonder dat ik een fotootje van jou uit mijn zak haal om weer even echt dicht bij je te zijn. (…) Elke avond op het afgesproken uur (…) zend ik mijn groeten naar de sterren, die ze aan jou moeten overbrengen, want zij zijn nu onze enige verbinding, en blijven onze trouwe begeleiders die ons niet zullen verlaten. (…) Het is namelijk precies 22.30 uur, het afgesproken moment, waarop we in gedachten altijd samen willen zijn. Ik mag er eigenlijk niet aan denken hoe fijn het zou zijn als we nu echt samen konden zijn. Ik geloof, dat er een klein ongelukje zou gebeuren en dat je ouders het gepiep zouden horen! (…) Voor mij bestaat er, sinds ik jou ken nog maar één vrouw aan wie ik mijn hele leven wil toewijden en dat ben jij. Zelfs als de oorlog nog jaren zou duren, ik zal altijd weer de weg naar jou weten te vinden, want [naam], jij bent mijn grootste schat, die ik bezit en die ik niet wil verliezen. (…) Mijn vurige wens is alleen nog dat jij een flinke huisvrouw wordt, die weet, hoe ze het gezinsleven zo aangenaam mogelijk kan maken. Gebruik elke vrije minuut, om de vaardigheden van je moeder te leren en denk aan onze toekomst, dan zullen we, ook wanneer sommigen zich tegen ons keren, zeker gelukkig worden.

Bron: Nationaal Archief, 2.09.09 Centraal Archief Bijzondere Rechtspleging, inv.nr. 110722 (dossier I-5401).